Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Dared doceniam wszelkie uwagi i urazy nie chowam,  jednak wole, gdy formułowane są w sposób bezpośredni (bo chyba dziś zbyt wolno kojarze), domyślam się, że zastrzelił cię przymiotnik „zmurszały”, rozumiem, że taki ton może być ciężkostrawny, dzięku za komentarz i pozdrawiam

@Moondog dziękuję Ci bardzo, ja się w takiej formie zamykać lubię, może się to podobać, może się nie podobać, wszystkie opinię szanuje i ciesze się, że Tobie sie podoba, pozdrawiam!

Opublikowano

piszesz 5/5 i tak trochę do tej formy pisania mi nie pasuje - ale może mi się wydaje

widzę to tak:

 

wieść rzeczywistość w rejon jasny

przemyśliwując sprytne dzieło

i siłą życzeń (moich własnych)

odwrócić pragnę co minęło

 

lub zaprzepaścić się w amnezji

nieznanym pędzić życia traktem

bo wnioski wyciągnąłem z lekcji

nie trwonić bez potrzeby papier

 

...

Pozdrawiam

Opublikowano

Czy w ostatnim wersie na pewno miał być "wrzask"?

Mógłby w sumie być, ale nie wiem czy aby o to Ci chodziło...

Opublikowano

@Franek K „o pierwszym wrzasku” napisało mi się ze względu na to, że gwałtowne wybudzenie z koszmaru o świcie przywołuje skojarzenie z wyrażeniem „o brzasku”, ale przyznam, że zastanawiałam się nad tym wersem, pozdrawiam :)

@Marek.zak1 dziękuję :) chyba samej sobie chciałam dodać otuchy, nic mnie tak nie uspokaja jak myśl, że „mogę uciec”, jak napisałam wyżej wrzask jest tam nieprzypadkowy, lecz może trochę zgrzytać, pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...