Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

O skrzacie Brodatym cz.III

Kwiatuszek

Przez Kwiatuszek
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kwiatuszek

Kwiatuszek

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Dla autora części II- @Rolek

 

Przetrwał nasz Brodaty zimę:
-Już myślałem,że ja zginę!
Zimy to ja wprost nie znoszę!
Mruczał pod zadartym nosem.

Kiedy tylko słonko wstało,
w wiosce skrzatów znów zawrzało.
Każdy zaczął coś szykować,
sprzątać, prać, no i prasować.

Skrzat Brodaty chciał pomagać
lecz nikt nie chciał z nim rozmawiać.
Wszyscy mieli dosyć brodatego lenia,
który robi, bo musi albo od niechcenia.

Sam zakasał więc rękawy,
chociaż nie miał w niczym wprawy.
Postanowił choć spróbować
i swą chatę wybudować.

Z ranka, drewna zebrał aż trzy stosy!
Nie zląkł się nawet żądlony przez osy.
Mchu na dach nazbierał chyba ze dwa wiadra,
aż go kolka po drodze straszliwa dopadła.

Bardzo był zmęczony, pracował dzień cały,
aż mu przed oczami gwiazdki zamigały.
Obolały i głodny usnął pod jagodą.
Okrywając się czule swoją długą brodą.

W nocy pod jagodę, skrzaty się zakradły.
Zbudowały chatkę Brodatemu ładną.
Przyniosły mu grzybów cały koszyczek.
Choć leniem był- kochały go nad życie!

Edytowane przez Kwiatuszek (wyświetl historię edycji)
6
ais

ais

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Kwiatuszek np tutaj:

ostatni wers odstaje, bo ma 10 sylab, a wcześniejsze wersy mają po 8 sylab. Drugi i trzeci wers powtórka zaimka -ja-

Po przecinku spacja i po innych znakach interpunkcyjnych również.

 

Jak napisałam - kosmetyka, którą poprawisz w kilka minut :)

Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      przyjdź

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @beta_b dziękuję. Wzajemnie - błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego! 
    • beta_b
      przyjdź

      Przez beta_b · Opublikowano

      Bardzo dobry wiersz, ładny, prosty, zrozumiały. Myślę, że takie teksty miałyby szansę dotrzeć do wiernych, śpiewane w kościele. Dobrych Świąt Wielkanocnych, bb
    • Polman
      ŻYCZLIWOŚĆ - świąteczny przepis

      Przez Polman · Opublikowano

      Zdumiewa fakt powszechnego występowania w licznych postaciach ludzkiej życzliwości.   Kilka drobnych słów, niewymuszona grzeczność, uśmiech, ciepłe spojrzenie rodzą życzliwość.   Jest ona tym wezwaniem, które każe traktować  innych w sposób, w jaki chcemy, by nas traktowano.   Jest także filtrem chroniącym od smogu płonącej nienawiści, zazdrości, egoizmu.   Życzliwość  to doskonałe podłoże do budowy dróg dla ciężkiego transportu.   Drogami takimi mogą od nas oddalać się ciężkie karawany naszych nieszczęść.   To pług życzliwości odwraca skibę ścierniska, tak by siewcy mogli tu wysiać miłość, zgodę, szacunek.   To wzrost produkcji życzliwości tworzy nowe miejsca pracy zwolnionym z trzecich zmian fabryk karabinów, czołgów, dynamitu.   Życzliwość podlega jednak szczególnym regułom ustalającym zasady jej obrotu.   Nie można jej kupić, jest wyjątkowa, można ją  wytworzyć jedynie we własnej wytwórni.   Musimy zatem sami chcieć ją tworzyć, zapewnić środki do jej produkcji, kontrolować jakość produktu.   Tworzący życzliwość na duszach swoich noszą stemple znaku najwyższej jakości "jestem człowiekiem".
    • viola arvensis
      przyjdź

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      w szumie strumyka w liściach zielonych w tańczących ogniach w słowach ważonych widzę Cię, czuję zamyślam Tobą i odzyskuję swą duszę młodą układam myśli równo w szeregu wyrzucam z głowy śmieci nieważne wlewasz mi pokój w serce łagodnie ono się staje mężne, rozważne w zapachu kawy w promieniach słońca w lekkim wietrzyku miłym spojrzeniu widzę Cię, czuję zamyślam Tobą i pozostaję w cichym skupieniu patrzę uważnie w czas teraźniejszy to co minęło Tobie oddałam to co nadejdzie jest tylko Twoje moim pragnieniem jest Twoja Chwała widzę Cię w Słowie co zostawiłeś widzę w Kościele gdzie Ołtarz Święty widzę Cię w sobie gdy Cię przyjmuję i gdy odpuszczasz mój grzech przeklęty pragnę dziękować dziś i w wieczności za Twoje dobro co nie ma końca pragnę utonąć w Twojej Miłości choć dusza moja słaba i drżąca widzę Cię Panie oczu nie zamknę czuję Cię Boże i trzymam wartę przyjdź Zmartwychwstały Jezu Najwyższy i ulecz serca grzechem rozdarte

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      @Zbigniew Polit W "Podręczniku mądrości" ojca prof. J. M. Bocheńskiego jest powiedziane odwrotnie: "postępuj tak aby tobie było dobrze". Autor, będący logikiem i dominikaninem, przedstawia w nim postawę skrajnie racjonalną i pragmatyczną. Zasada ta nie jest jednak namową do płytkiego egoizmu, lecz do rozumnego dbania o własny interes.  Bocheński sugeruje, że: Twoim głównym obowiązkiem jest troska o własne dobro, ponieważ nikt inny nie zrobi tego za Ciebie lepiej [2]. Postępowanie „dobrze” oznacza unikanie niepotrzebnych cierpień i konfliktów, które mogłyby Ci zaszkodzić w dłuższej perspektywie. Etyka ta opiera się na autonomii – nie powinieneś pozwalać, by inni (lub ideologie) wykorzystywali Cię jako narzędzie do swoich celów. W skrócie: to zachęta do bycia „mądrym egoistą”, który wie, że jego szczęście jest najwyższą wartością w porządku doczesnym.  Przebiłem pana, co?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...