Oczekiwanie

[baron de Charlus]

Myśli snują się po głowie
leniwie, połykając całą rzeczywistość
Stają się obrazami, wizjami przyszłego szczęścia
które wyrywa się z serdecznych uścisków obowiązku
i leci w stronę dni, które mają nastąpić;
wypatruje tego właściwego wschodu słońca;
tego uśmiechu na jej twarzy;
wypatruje miliarda znaków naraz-
jest do tego stopnia zdesperowane by się urzeczywistnić-
dać odpocząć zmęczonej głowie
i pozwolić myślom swobodnie rozpływać się
i krzepnąć na nowo

[Patryk_Nikodem]

Na pierwszy rzut oka wersyfikacja zniechęca, nie można było tego ładnie podzielić na zwrotki, skrócić wersy? O ile lepiej by sie czytało. A tak to bardziej przypomina mi to prozę. Forma tez słaba, nie jest to skonsolidowana całość. Nierozumiem dlaczego w niektórych miejscach pojawiąją się te średniki? Dlaczego akurat tam? Może łaskaw mi pan to wyjaśnić.

pozdrawiam

[Emalka]

hm.... dla mnie to co miało być wierszem stało się prozą... pisz dlej bo tylko trening czyni Mistrzem:)

[Witold Marek]

Przędziesz, Autorze, faliście swoją refleksję - ale przydałaby się iskra na tym torowisku zdań - wartych jej lirycznego wykrzesania. Pozdrawiam.

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

za bardzo przypomina prozę.... to wersja by nieśmiertelny:

Myśli
snują się po głowie
leniwie połykając rzeczywistość
stają się obrazami
wizjami szczęścia
które wyrywa się
z serdecznych uścisków obowiązku
i leci w stronę dni
które mają nastąpić

wypatruje właściwego wschodu słońca;
uśmiechu na jej twarzy

wypatruje miliarda znaków naraz -
jest do tego stopnia zdesperowane
by się urzeczywistnić
dać odpocząć zmęczonej głowie
pozwolić myślom swobodnie rozpływać się

krzepnąć na nowo

[Konrad Staszewski]

Wiersz mi się podoba ale faktycznie - lepiej by wyglądał napisany w firmie zaproponowanej przez Arkadiusza.

Pozdrawiam, Konrad Staszewski