Złota myśl polska

[Father Punguenty]

Jesień zazwyczaj to słoty i smutki.

Liści zmokniętych na bruku gromada.

I nie pomoże ci łyk zimnej wódki, 

Czy w parku wypitej, czy u sąsiada.

 

W smrodowisku zepsutym do szpiku :

tłuste koty, świstaki, kumple królika.

Plus w minus się zmienił, a w sklepiku

Już nie usłyszysz polskiego języka. 

 

Na falach eteru grasują harpie.

Kto nie przy żłobie ten robi bokami.

Szklana menażeria nadal się szarpie.

Trzecia kadencja się zbliża krokami.

 

Z nieba spadają święci anieli, głosząc:

I have a dream, czyli : mam marzenie.

Gaz rurą nie płynie, węgiel diabli wzięli, 

Gaśnie żarówka. Wszechogłupienie.

 

Lecz na to jest rada i tu wam ją daję, 

Że rada wyborna - tego nie taję.

Idea jak struna,  której nic nie przerwie.

Myśl szczerozłota i prosto w czerwień.

 

Weź, wyłącz faceta, który coś stęka,

Czy coś tam ciągle od rzeczy powtarza.

Weź żonę czy kogo dzierżysz pod ręką,

Weź tak po prostu i się rozmnażaj.

 

Napełnij zbiornik pod korek zawczasu,

Przygotuj gracko sprzęt i w nadziei

Wypędź sto myśli grzesznych z umysłu.

Zewrzyj się, skup i myśl o idei.

 

I miej na względzie, w tym upodobanie,

Robiąc na nockę do siódmego potu,

Że ongiś Wincenty podjął wyzwanie.

Osiągnij 3 wskaźnik z jednego miotu !

 

Z tą myślą unoszę gębę znad michy,

Spełniając toast szczerze, bez musu,

Licząc na celne, miłosne sztychy,

Za zdrowie maluchów ( i klientów ZUS-u).

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)