Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

JEDYNE CZEGO MI POTRZEBA...

helenoir
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

helenoir

helenoir

Opublikowano
Opublikowano

jedyne czego mi potrzeba
to poznać numer do nieba
zadzwoniłabym i byśmy sobie pogadali
powspominali o tym jak byliśmy mali
byśmy się śmiali całą noc
jak za starych czasów schowali pod koc
ukryli przed prawdą i światem
byśmy leżeli na ziemi jak to robiliśmy latem
byśmy opowiedzieli co słychać u nas
ile lat minęło, jak szybko mija czas
i może bym się dowiedziała jak jest tam - po drugiej tęczy stronie
kiedy nadejdzie naszych dni już koniec
i byśmy byli tylko ty i ja - my sami
tak jakby nie było nic poza nami


jakbyśmy nie byli rozdarci pomiędzy światami...

6
  • 4 tygodnie później...
  • 1 miesiąc temu...
Tectosmith

Tectosmith

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale jesteśmy bo takie to życie. Też chciałbym , żeby było inaczej, ale patrząc wstecz widzę, że to, co było, było po prostu kłamstwem. Ja osobiście nie chciałbym już pałętać się po innym swiecie. Cieszę się, że znalazłem Twoje wiersze . Pozdrawiam.

 

1
Wędrowiec.1984

Wędrowiec.1984

Opublikowano
Opublikowano

@helenormeller Pędząc przez życie, nazbierałem sobie pytań, które chcę zadać Panu Bogu gdy umrę. Kilka z nich zrodziło się w dzieciństwie, kiedy to właśnie zafascynowany byłem przeróżnymi tajemnicami wszechświata typu np. czarne dziury, kwazary etc. Są to pytania o rzeczy, których ludzkość prawdopodobnie nigdy nie zobaczy, dajmy na to: Jak wgląda osobliwość czarnej dziury? 

 

Chciałoby się wiedzieć to wszystko jeszcze za życia, dzwoniąc. Oj, chciałoby się. :)

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Whisky moja żono.....

      Przez obywatel · Opublikowano

      nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • LessLove
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • Zawierucha7
      Whisky moja żono.....

      Przez Zawierucha7 · Opublikowano

      a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • obywatel
      wiosenny sen

      Przez obywatel · Opublikowano

      zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • obywatel
      Obęd

      Przez obywatel · Opublikowano

      Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...