Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

    Tak wielu Małopolan wybitnych,

Pozostaje w historii zapomnianych,

Tak wielu historii ludzi ciekawych,

Już nigdy nie poznamy…

 

A czy nie byłoby dobrym pomysłem,

Zapomnianych, wybitnych Małopolan upamiętnienie publiczne,

Zwrócenie wielkiej polskiej historii,

Ludzi w pomroce dziejów zaginionych,

 

Lecz mało na tym polu pomoże,

Ochrzczenie ich imieniem nowych placów i ulic,

Niestety daremnym okazać się może,

Wmurowywanie nowych pamiątkowych tablic,

 

I nie pomogą siwowłosych starców wspomnienia spisane,

Imaginacyjnymi rycinami okraszone,

Przez pasjonatów historii drukiem wydane,

Po szkolnych bibliotekach darmo rozdawane,

 

W sytuacji gdy profesorowie uczelni niemieckich,

Na całym szerokim świecie,

Dokonują wielkich odkryć archeologicznych,

Rozsławiając przy tym niemiecką naukę,

 

Byłoby dla Małopolan,

Poważną ujmą wizerunkową,

Gdybyśmy obcym pozwolili za nas,

Naszą własną historię napisać na nowo,

 

Dołóżmy starań wszelakich,

By zacnych Małopolan z mroku dziejów wydobyć,

By przywrócić zbiorowej pamięci,

Ludzi ze wszech miar tego godnych,

 

Ludzie za kulturę w Małopolsce odpowiedzialni,

Sami na swoje barki ciężar wzięli,

By ojczyste dzieje wnikliwie badać,

Zapomnianych wybitnych ludzi z dziejowych mroków wydobywać,

 

Lecz nawet najwybitniejszych historyków praca,

Okazać może się daremna,

Jeśli nikt się nad nią nie pochyli,

Zainteresowania historią w sobie nie rozbudzi,

 

Świat współczesny na złamanie karku pędzi,

Debilizmami swoimi sam się przy tym dławi,

W pędzie swym nie znajdując ni chwili,

Na wspomnienie zapomnianych w historii Małopolan wybitnych...

 

 
 
Edytowane przez Kamil Olszówka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Kapistrat Niewiadomski

Pozwoliłem sobie ułożyć ad hoc kolejną zwrotkę:

 

Małopolan poległych za ojczyznę,

Polska nigdy nie zapomni,

Ich pomnikiem gniazdo bocianie,

Pod strzechą wyzwolonego nieba,

 

Majestatycznie płynące po niebie białe chmury,

Ich skomponowanymi z białych róż wieńcami,

Zachodzące z dnia upływem skrzące czerwone słońce,

Ich nagrobnego znicza jasnym płomieniem...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...