miejscowy punkt widzenia

[Gizel-la]

miejsce pełne snów
i marzeń
tych pewnych i niepewnych
jak worek z prezentami
dla grzesznych dziewczynek

 

utkwiło w pamięci pokusą
oblaną rumieńcem
wśród uliczek
na których latarnie
dyskretnie odwracały oczy

 

za błędy trzeba było ponieść karę
przez niedowierzanie - uwierzyć na słowo
a miejsce u boku - oddać za free
z powodu "myślenia o szerokiej podstawie"

 

istotność tego miejsca
to od dawna nie sen
a zadanie
i ulica
między hotelem a dworcem

 

nic szczególnego

 

Edytowane 4 Września 2022 przez Cor-et-anima (wyświetl historię edycji)

[staszeko]

Uff… intensywnie gęste… przepełnione myślami: jedno słowo, trzy myśli; starczyłoby na dziesięć opowiadań.

 

Wolałbym coś relaksującego na leniwe niedzielne popołudnie — na przykład o prezentach dla niegrzecznych dziewczynek.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość]

@Kapistrat Niewiadomskia rozrzedzałam, jak mogłam :) i  dlatego, w końcu, zogniskowałam temat tylko na miejscu z przeszłości.

Inne wątki wyczuwalne?

A miały nie kłuć w oczy :(

 

[staszeko]

@Cor-et-anima Nie znam się na poezji… Twój wiersz musiałem przeczytać kilka razy, a wciąż nie wszystko rozumiem do końca, ale może tak ma być: im mniej, tym więcej. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[Gość]

@Kapistrat Niewiadomski nie trzeba być jakimś super znawcą poezji. Według mnie: zrozumiemy, o co chodzi w wierszu, jeśli znamy motywy/okoliczności powstania utworu. Chyba, że tematyką są: ptaszki, drzewa, kwiatki, zjawiska przyrodnicze.

Jeśli niewiele wiemy o autorze, który na dodatek próbuje przekazać jakieś swoje przemyślenia, wartości, wspomnienia - nic dziwnego, że nie bardzo rozumiemy, co miał na myśli...

Bardzo dziękuję za pochylenie się na moim "tworem":). Wiem, że trochę zawiły, dlatego doceniam chęć przedarcia się przez gąszcz myśli.

Pozdrawiam!

[staszeko]

@Cor-et-anima Ach, teraz rozumiem — poezja to takie wirtualne miejsce gdzie czytelnik może poznać autorkę.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość]

@Kapistrat Niewiadomski tak to jest, że poprzez poezję czy prozę odsłaniamy siebie i swoje wnętrze. Trzeba tylko mieć na uwadze to, że fantazja też nie jest nam obca :)

@Michał_78tak - grzesznych - racja! Zmieniam, bo przecież te grzeczne dziewczynki też grzeszą, a wyraz taki trochę przewrotny w znaczeniu.

Ciągle nie rozumiem czemu w warsztacie te dobre wiersze.

No właśnie dlatego - patrz wyżej :)

 

Pozdrawiam i dziękuję za zainicjowanie dyskusji!

[staszeko]

@Cor-et-anima
 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

U mnie granica między rzeczywistością a fantazją jest tak beznadziejnie zamazana, iż nigdy nie wiem, po której stronie jestem.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam.

[Gość]

@Kapistrat Niewiadomski o, mam podobnie! :)

Staram się nad tym pracować, ale - jak na razie - efekty - takie sobie :)

Pozdrawiam!

[Nefretete]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To powyższe, szczególnie mnie dotyka; wydaję mi się, że przeceniamy nieco własne moźliwości działania, przez co, sam syndrom grupowego myślenia gubi rzeczywistość...

Całość! Na tak.

Pozdrawiam

[Gość]

@Nefretetedziękuję za komentarz!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Ciekawa interpretacja.

W tym fragmencie próbowałam ukazać zmienność naszych naszych emocji w czasie, które z reguły ulegają wytłumieniu.

@Gosławadziękuję! Masz rację - wyszedł taki trochę "misz-masz" emocjonalny... a wydawałoby się, że: "było-minęło"....Znów coś przywołało wspomnienia, ale -  szczęście - w sposób łagodny i kontrolowany

Również pozdrawiam! 

[Annuszka]

Świetna, bardzo kobieca poezja.

[Gość]

@Annuszka dziękuję za miły komentarz :)! Pozdrawiam!