Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rozpadam się

Poezja to życie
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

helenoir

helenoir

Opublikowano
Opublikowano

@Dragaz słyszę przemawiający ból: brak poczucia wyjątkowości bądź może wręcz poczucie niewystarczalności? trochę też samotności, ale jednak w czyichś objęciach. ktoś jednak docenił i wybrał spośród tego szarego tłumu i zgiełku miasta. może to nie tak, że rozpadasz się w czyichś ramionach, a to one podtrzymują cię byś nie runął?

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • EsKalisia
      ile zniesie przyjaźń

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      @Charismafilos gratuluję! 
    • viola arvensis
      przypadek beznadziejny

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Święte slowa - wiadomo Prawda.  Natomiast to : Dotyczyło tego padołu łez.       @FaLcorN uprzejmie proszę. To niechcacy.
    • FaLcorN
      przypadek beznadziejny

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @viola arvensis   Idzie przez życie krokiem pewnym. To ja, przypadek wierny.   Świat go niesie, z szorstkiej bawełny. To ja, serce z obejmy.     Pozdrawiam! Dziękuję za inspirację!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Bez Ciebie jestem jesienna

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  Z samotną ławką w parku porozmawiam jak z siostrą. - ale fajna rozmowa - pachnie piękną poezją -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.
    • Migrena
      bardzo

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...