( ... jak pelargonia )

[Natuskaa]

Można się rozbić: jak mucha na szybie, jak statek na skałach, jak szklanka, która nie miała jak - oprzeć się... grawitacji.

Można się rozbić - jak namiot. Cicho, nieinwazyjnie przenosić swoje istnienie w pobliże natury, zatrzymać się, zbadać podłoże, napoić korzenie; spragnione, zmęczone ciągłym kieratem na ugorze, gdzie nigdy nie ma odpowiedniej pory, żeby podczas ciepłej nocy wpatrywać się w oświetloną solarnymi lampkami - pelargonię.

Można się zachwycić krągłością księżyca, przygarnąć najdoskonalszą z chwil, ot zwyczajnie stojąc na balkonie, gdzie krajobraz wieczornie przysypiającego miasta zdaje się być zupełną nowością, dziś zauważoną.

Można być poza wszystkim, co tak naprawdę teraz "nie jest". Można rozbić bank zwany życiem, tutaj i w tej chwili, póki wszechświat sprzyja, póki o nic nie pyta, niczego nie oczekuje, póki nikogo nie przysyła i nikogo nie zabiera, póki nie ma wobec ciebie żadnych planów... oprzeć się o balustradę i jak ten różowy kwiat pelargonii nie martwić się. On wie, że deszcz go napoi, słońce ogrzeje, pszczoła odwiedzi i że teraz jest dobry czas na bycie pelargonią.

Może potem będzie trzeba być: lwem, modliszką, szczurem, żyrafą... może taka rola przypadnie, ale nie teraz, nie w tej podniesionej z podłogi chwili. Chwili, która udawała jeden grosz, nic nie wart. Chwili, którą można przegapić pędząc od zadania do zadania i myśląc, że jeszcze jest dużo czasu, żeby popatrzeć na te lampki i pelargonie, zanim przyjdzie jesień: chłodna, deszczowa czarodziejka grająca na szybach okien swoje ulubione melodie, rozbijające sielankę balkonową.

[violetta]

bardzo ciekawe

[[email protected]]

@Natuskaa Można też się rozbić...  jak laleczka o podłogę,
                        jeśli miłość, choć nie chcę, złym słowem schłodzę.

Miłego dnia Nat.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję i pozdrawiam :)

 

To słowo jest interesujące, takie wieloznaczne.

A laleczka no cóż... tak też bywa.

 

Dziękuję i miłego wieczoru życzę :)

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niech kwitną, tak. Niech cieszą oczy swoimi najpiękniejszymi kreacjami jak najdłużej :)

 

Dziękuję i pozdrawiam.

[staszeko]

Poetycka proza… przeczytałem z przyjemnością.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

✽✽✽

Edytowane 4 Września 2022 przez Kapistrat Niewiadomski
Fix typo (wyświetl historię edycji)

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No dobra... zostałam w jakiś sposób określona, ni ze mnie poezja, ni proza :))

A tak serio bardzo podoba mi się łączenie poezji z prozą, szczególnie mocno, odkąd sięgnęłam po G.G. Marqueza. Jeśli w rejony "łączone" zmierzam, to cieszy mnie to niezmiernie.

 

Dziękuję  i pozdrawiam :)

Edytowane 5 Września 2022 przez Natuskaa (wyświetl historię edycji)

[Kwiatuszek]

@Natuskaa Czytam już któreś Twoje opowiadanie i za każdym razem czuję niedosyt, że już się skończyło. Pięknie piszesz i cudownie postrzegasz otaczający świat! Pozdrawiam :-)

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam takie "zrywy" sytuacyjne :) Ostatnio staram się z nich budować cegła po cegle, ale to jest powolna praca, bo u mnie zawsze musi być jakieś umocowanie w rzeczywistości tzw impuls.

 

Dziękuję za przemiły komentarz i pozdrawiam :) 

[Kwiatuszek]

@Natuskaa Te impulsy to chyba każdy tak ma a przynajmniej większość:-) Oby u Ciebie było ich jak najwięcej, chętnie poczytam jeszcze.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I Tobie również... jak najwięcej impulsów życzę.

 

Pozdrawiam :)