Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)
Tak tak szukam Ciebie

tak szukam Ciebie Jezu
w ogrodach kwitnących
wśród róż tulipanów piwonii

na rozległych polach łąkach
skąpanych w słońcu wśród
czerwonych maków
i błękitnych bławatków

a może jesteś w ptaku który
zerwał się przed chwilą do lotu
przez moje wtargnięcie
w jego królestwo

nigdzie cię jednak nie widzę
zaraz zaraz przecież
Ty jesteś we mnie

spojrzałem w lustro
zobaczyłem moje życie
cóż ja widzę… przecież
nie możesz mieszkać
we mnie Panie

pewnie w TOBIE znalazł
piękne mieszkanie

8.22 andrew
Niedziela, dzień Pański
andrew
 
Edytowane przez andrew (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ten wiersz przypomniał mi dylemat pewnego człowieka. Człowiek ten widział często we śnie ślady swoich stóp na piasku, a obok stóp Pana Jezusa, który pomagał mu iść przez życie. Jednak w wyjątkowo trudnych momentach, kiedy człowiek był u kresu sił, widniał na piasku tylko pojedynczy ślad.

— Jezu, czemuś mnie opuścił gdy potrzebowałem Ciebie najbardziej?

— Wtedy ciebie niosłem — odpowiedział Jezus. 

 

Pozdrawiam serdecznie. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

...

a może jesteś w ptaku który
zerwał się przed chwilą do lotu
przez moje wtargnięcie
w twoje królewstwo

...

 

Ta zwrotka mnie zachwyciła - swoim obrazem i "pogodną" pokorą oraz realizmem  wypowiedzi. I podoba mi się to szukanie w wierszu :) Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Poet Ka  miejmy nadzieję :)    
    • @iwonaroma może ktoś tu jeszcze wejdzie, przeczyta i wstawi:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Poet Ka Nie umiem :( Może ktoś pomoże? ...  
    • Wiesz, usiadłem znowu do pisania. Na stole pusta kartka. Długopis lezący obok… Nie. Nie tak. Od początku. Pod palcami klawiatura. W mżącym niebieskawym blaskiem ekranie niezapisana treść…   Co mam napisać? Co?   Ty wiesz. Przecież wiesz. Wiesz, prawda?   Czyhające puste otchłanie szalejącej ciszy. Otaczają mnie. Wciągają. Skąd one napływają? Stąd? Znikąd… Znad odległych łąk. Jak szybujące ptaki. Znad łąk i pól zamarłej wegetacji. Znad pożółkłych traw… Znikąd. Znad lasu, którego horyzont ciemnieje kreską na skraju lata…   Znikąd… Znikąd…   Tak jak i mnie ciągną donikąd.   One.   Te zmory cieniste.   Bezskrzydłe zwidy. Urojone widma. Jakieś senne imaginacje…   Jesteś tu jeszcze?   Bo nie wiem już sam do kogo te słowa kieruję. Do siebie samego chyba. Bądź do nikogo. Do niczego.   W noc idą ciemną. Idę naprzeciw deszczom, kroplistym migotom gwiazd. W noc ciemną i pełną powietrza.   Wiatru, który szeleści. Który szumi i… - kto tak pięknie gra?   Skąd płyną te dźwięki?Znad minionych epok dawnego życia... Rwący nurt szumiącej w żyłach krwi. Przebija się pulsujący w uszach szum...   Więc i ja chyba sobie pójdę, wiesz?   Dokąd?   A dokądkolwiek. Dokądś. Gdzieś… Gdzieś, gdzie nic. Gdzie nic. Bądź nic. Bądź…   Mój oddech pełznie po ścianach chłodnych.   Po ścianach. Pęknięciach. Brunatnych zaciekach.   Po rurach żeliwnych. Po tej całej plątaninie martwych rur. Po tym drzewie stojącym w kącie pokoju mojego jestestwa.   Po tych odnogach, falujących pajęczynach.   Po tych płachtach drżących w powiewie.   Moje westchnienie idące poprzez mury, podłogi i szyby, których drżenie...   Których brzęk cichy błądzący niczym stłumiony w nas krzyk.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-24)      
    • @iwonaroma dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        a wstawiłabyś piosenkę?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...