Panna Nadzieja w rękach mistrza małodobrego

[Malkal]

Poznajesz żywą mękę
Gdy tną Ci piłą rękę
I już wiesz jak się skrzeczy
Gdy wbiją topór w plecy
I nie masz już godności
Gdy kołem łamią kości
Zdychasz długo, powoli
I już wiesz jak to boli

Miałaś wiarę
Wiara więdnie
Wraz z dotykiem żelaza rozgrzanego
Oczy stare
Patrzą smętnie
Na Ciebie obok żalu natrętnego

Zdechłaś tak jak przyszłaś
Bez sensu
Nie zwlekałem, zakopałem
Pod płotem
I już lepiej trochę spałem
Potem

[Tdk crew]

wybacz ale nawet nie dokończyłem czytać!!rymowanie to trudna sztuka!!zapraszam do pisakownicy tam możesz ćwiczyć do woli!!poczytaj innych autorów zobacz jak to robią!!bo Twoje dzieło jest śmieszne!!bez urazy!!
Pozdrawiam

[Antoni Leszczyc]

Myślę, że to miało być śmieszne, prawda? :) Taka archaiczna stylizacja, coś w stylu "Rozmów mistrza Polikarpa..." - tak przynajmniej sugeruje tytuł. Jeśli tak czytać wiersz, jak satyrę - to całkiem udany KK. Jeśli to na poważnie - to raczej tragedia.

Pozdrawiam, Antek

[Izabela Sławińska]

zgadzam się z przedmówcą:)

[Michał Ziemiak]

To i ja się zgadzam - satyra tylko i wyłącznie!
pozdrawiam!