Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Boże gdzie jesteś

czemu milczysz

odezwij się

 

pokaż  kim  jesteś

pomóż zrozumieć

ten krzywy świat

 

bo milcząc zamykasz

drzwi do nadziei bez

której trudno żyć

 

Boże jesteś czy nie

nie baw się z nami

w trudne dni

 

pokaż swoją moc

udowodnij że twoja

racja ma sens

 

tylko o tyle cię proszę 

to tak niewiele chyba

o tym wiesz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A może już to zrobił i ciagle na nowo robi, Waldemarze..? Ja w każdym razie tak to coraz częściej odczuwam i zauważam. Ale też proszę Go o pomoc w tym. Nie przestawaj :) Serdecznie Cię pozdrawiam!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - cieszy mnie że się podoba - a czy najlepszy to znak zapytania - 

             - dziękuje za czytanie - 

                                                              Pozdr.

 

Witam -  dziękuje Grzegorzu za kolejne czytanie - 

                                                                                           Pozdr.zadowoleniem.

                                                             

Witaj Marku - jakiś ułamek prawdy w tym  jest - dziękuje za czytanie - 

                                                                                                                       Pozdr.

                                                                                   

Witam -  dziękuje za ten komentarz budzi zaufanie - 

                                                                                            Pozdr.wakacyjnie.

@andrew -  dziękuje  - 

                                                  

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 61. Fenicjanka (narrator: Agrianin) 1. Pachniała potem i żywicą – jak lasy mego dzieciństwa. 2. Mówiła po naszemu nieźle – „chcesz umrzeć?” – spytała, śmiejąc się. 3. Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie. 4. Opium paliła z cynowego naczynia – ucząc mnie znikać. 5. Dym był gorzki – jakby płonęły moje sny. 6. Zobaczyłem brata idącego przez ogień – nie zatrzymałem go. 7. Wtedy płakałem z taką siłą, że drżały ściany namiotu. 8. Rano jej nie było – został zapach popiołu i moneta.   cdn.
    • Jada Gina bób Ani? Gadaj!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że moje wiersze są subtelne - staram się by w moich wierszach               czytający znalazł to coś co ma cieszyć by nie nudziły - serdecznie ci               dziękuję za ową świeżość i młodość  -                                                                                    Pzdr.serdecdcznie.   Witam - ale piękne owe piękne - dziękuję -                                                                               Pzdr.uśmiechem. Witaj - twój komentarz pod wierszem to coś co mnie cieszy - dziękuję -                                                                                            Pzdr.zadowoleniem.                                                                                                      Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - a to mnie cieszy -                                                                                                     Pzdr.
    • @Berenika97   Kamień na falach. Drewno na ciałach — pełna architektura.
    • @Zbigniew Polit @hollow man @Achilles_Rasti   Tekst pokazuje dwa oblicza poetów. Pierwsze wypruwa z siebie flaki, żeby pokazać i opisać piękno - stworzyć wiersz, który "zachwyci". Drugie oblicze, widząc daremny trud, mówi: (powtórzę za Świetlickim)  "ja to pierdolę".  To są prawdziwe emocje, uchwycenie tematu kreacji i prawdy w sposób interesujący. O niebo lepszy wiersz niż:   na księżycu rosną kwiatki zrywam je dla ciebie jesteśmy w niebie   Wiersz "Rozmowa poetów" ma w sobie treść bardzo mi bliską. Czuję go, rozumiem i szanuję. Jest prawdziwy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...