-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@Julita. Zatrzymała mnie puenta Twojego wiersza. Zrozumiałam, że słowa, które mówiły co innego niż serce i teraz więdną, giną - a były jak kwiaty. Nie są w stanie powiedzieć tego, co serce już rozumie. I wtedy: sen przestaje wystarczać, jest ucieczką w wyobraźnię ale nie da się już tylko śnić. cisza zaczyna uwierać pojawia się napięcie: powiedzieć czy dalej milczeć? Julito, jest w Twoim wierszu coś bardzo prawdziwego, zwłaszcza biorąc pod uwagę Twój młody wiek. -
Przez Poezja to życie · Opublikowano
Postradałem zmysły (Przez ciebie) A chłodny świt Uderzył mnie Pięścią w twarz I nie było już Powrotu na stare śmieci... -
-
Przez Mitylene · Opublikowano
@Julita. ten wiersz niesie w sobie taki " ciężki" ładunek emocjonalny. Z jednej strony pokazuje obraz cudnej łąki gdzie upersonifikowane kwiaty " płyną z wiatrem", z drugiej zaś przedstawia sytuację, w której podmiot liryczny zmaga się z ciszą i wiedzą...Ciekawa metafora więdnących słów, w odniesieniu do więdnących kwiatów...Piękny, choć nasączony nostalgią wiersz!
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się