Dziecko z zapałkami

[Hula]

Pewnego razu dałem dziecku pudełko zapałek i zabroniłem mu się nimi bawić. 

 

Wtedy dziecko zapaliło pierwszą z nich. Po chwili ta zgasła. 

 

Widząc, jakie to zabawne, sięgnęło po drugą zapałkę. Tę skierował ku stołu i blat zajął się ogniem. Po chwili stół zgasł. 

 

Widząc, jakie to zabawne, sięgnęło po trzecią zapałkę i nią podpalił swój dom. Po chwili gruzy domu zgasły.

 

Wszystko poza ogniem stało się nieciekawe i bezsensowne. Gdy skończyły się zapałki, dziecko tak długo ich szukało, iż umarło z niezaspokojenia, bo więcej zapałek nie było. 

 

 

Edytowane 22 Czerwca 2022 przez Hula
Interpunkcja i Budowa (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@Hula Jest taki jeden w Moskwie co ma fabrykę zapałek.

Pozdrawiam.

[violetta]

@Hula ja to w domu wszystko niebezpieczne pochowała, ale faceci maja takie przekonania, ze to czegoś nauczą.

[Anna_Sendor]

@Hula Bardzo ciekawy tekst. Posmak paraboli, a na poziomie organizacji zdań i treści trochę przypomina mi też Księgę Genesis. Dał do myślenia...

Ze spraw technicznych: stołowi; sięgnąć raczej PO coś i zastanowiłabym się, czy zakończenie nie jest zbyt oczywiste. Tak pięknie i wymownie buduje się sytuacja, którą można podobnie jak w paraboli odczytywać wielowarstwowo, a w zakończeniu trochę wniosek wyłożony metodą "kawa na ławę". Usunęłabym chociaż ostatnie zdanie, żeby dać szansę czytelnikowi.

 

Tak czy siak - dobry tekst, jest potencjał.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może: zabroniłem mu się nimi bawić

Edytowane 20 Czerwca 2022 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[Hula]

@Anna_Sendor dziękuje za odpowiedź. Coś niecoś poprawiłem. Liczę, iż teraz tekst jest bardziej zadowalający. 
 

Pozdrawiam