Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dziecko z zapałkami

Hula
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Hula

Hula

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Pewnego razu dałem dziecku pudełko zapałek i zabroniłem mu się nimi bawić. 

 

Wtedy dziecko zapaliło pierwszą z nich. Po chwili ta zgasła. 

 

Widząc, jakie to zabawne, sięgnęło po drugą zapałkę. Tę skierował ku stołu i blat zajął się ogniem. Po chwili stół zgasł. 

 

Widząc, jakie to zabawne, sięgnęło po trzecią zapałkę i nią podpalił swój dom. Po chwili gruzy domu zgasły.

 

Wszystko poza ogniem stało się nieciekawe i bezsensowne. Gdy skończyły się zapałki, dziecko tak długo ich szukało, iż umarło z niezaspokojenia, bo więcej zapałek nie było. 

 

 

Edytowane przez Hula
Interpunkcja i Budowa (wyświetl historię edycji)
6
Anna_Sendor

Anna_Sendor

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@Hula Bardzo ciekawy tekst. Posmak paraboli, a na poziomie organizacji zdań i treści trochę przypomina mi też Księgę Genesis. Dał do myślenia...

Ze spraw technicznych: stołowi; sięgnąć raczej PO coś i zastanowiłabym się, czy zakończenie nie jest zbyt oczywiste. Tak pięknie i wymownie buduje się sytuacja, którą można podobnie jak w paraboli odczytywać wielowarstwowo, a w zakończeniu trochę wniosek wyłożony metodą "kawa na ławę". Usunęłabym chociaż ostatnie zdanie, żeby dać szansę czytelnikowi.

 

Tak czy siak - dobry tekst, jest potencjał.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może: zabroniłem mu się nimi bawić

Edytowane przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Poeta i niezapominajki (baśń)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • bazyl_prost
      Może:

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      to tak globalnie?
    • Bogdan Tęcza
      Pióro feniksa

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
    • hollow man
      portret malującej paznokcie

      Przez hollow man · Opublikowano

      @tie-break Dziękuję.   @Tectosmith Słuszna uwaga. Możnaby jakieś akrobacje czynić, że to taka półtwarda ziemia ;) Dzięki za czytelnictwo.
    • Marek.zak1
      Pytać czy nie? Epilog.

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Właśnie, a nie każdy przecież jest artystą w tej dyscyplinie:). Dzięki za wpis.  Dokładnie, jak taki strachliwy, czy niezdecydowany, to dobrze to nie rokuje.  Pozdrawiam zdecydowanie:).  Generalnie jest, jak piszesz, wyczucie może mylić, ale jak mawiają w brydżu, "jak się wahasz, licytuj wyżej" :). Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...