Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Śnić na Jawie

Gość Franek K

Przez Gość Franek K
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Skrytym oddawał się na Sumbawie*

Chłop swym marzeniom cały czas prawie.

Niepoprawny ów marzyciel

Przeniósł się, by zmienić życie.

Teraz śni sobie jawnie na Jawie.  

 

* Sumbawa to indonezyjska wyspa.

 

Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Fajna i oryginalna i tropikalna. Swoją drogą znajoma zakochała się w jednej z indonezyjskich wysp i w jednym jej mieszkańcu i postanowiła wraz z nim zbudować tam hotel. Krótko podsumowując, obie sprawy nie wyszły, więc ten sen na jawie sprawdza się, ale nie wszystkim.

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

@dot.

 

Iluż to moim kumpli śniło o jawie. Ja nie, gdyż byłem rowerowy.

Warto, zdecydowanie!

@Marek.zak1

 

Bywa i tak. Zawsze później można spędzić wakacje na krecie (byle nie na jeżu) ;)

@Annie

 

I pewnie bujać w obłokach znajomych :)

@Rolek

 

Bo pić trzeba umieć. Syndrom holenderski jak widać dotknął też Jawajczyków :)  

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

@Annie

 

Ha ha. 

Jest taka miejscowość w Polsce - Elżbieta. Ja pod nią swego czasu wierciłem dziurę poszukiwawczą

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Klip

Klip

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@Annie

Znajoma, zaraz po ślubie

wakacje spędziła na Kubie ;)

 

Kiedyś popełniłem dwie rzeczy krecieńskie.

 

Może się zdarzyć poecie
a osobliwie na Krecie,
że miast Pegaza
stanie mu fraza.
Poeto - ta fraza gnie cię!

 

Z Warszawy ten Jarek przecie,
a rzekł był pewnej kobiecie:
"Walizek nie pakuj
do łóżka mi wskakuj
i spędź wakacje na Krecie"

Pozdrawiam

Edytowane przez Klip
dodanie cytatu (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • FaLcorN
      Kwiat lotosu…

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Nie jesteś dla mnie drobnostką.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • KOBIETA
      Kwiat lotosu…

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • marzipan
      Pasztet

      Przez marzipan · Opublikowano

      @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Adam Zębala
      Sen utopiony we mgle

      Przez Adam Zębala · Opublikowano

      Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • Starzec
      To Ty

      Przez Starzec · Opublikowano

      to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...