Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapytał niegdyś syn ojca:
-tato, po co żyjemy,
jaki w tym wszystkim sens
kiedy i tak przecież umrzemy.
Usłyszał w odpowiedzi:
-choc życie nas nie rozpieszcza
i nie raz ciężko było,
pamietaj-warto żyć,
bo sensem istnienia jest miłość.

Opublikowano

Bardzo lekki wiersz, moralizatorski, troche fraszkowaty.
Fajnie sie czyta, rymy mnie sie podobaja.
Dobre, by wyslac komus na urodziny jako zyczenia.

Gdy juz wiem po co zyjemy, napisz mi po co kochamy :D ??
Pozdrawiam

Opublikowano

Sewerynie
- każdy pisze wiersze o tematyce, która jego interesuje.
O miłości powstało już tak dużo wierszy a ciągle ktoś pisze nowy.
Czy to znaczy, że nikt już nie powinien napisać nowego bo Ty już o tym czytałeś?

Opublikowano

Jesli to nie do autora to pewnie do mnie. Juz odbijam pileczke.
Wszystko juz bylo. Tylko, ze rozni ludzie maja rozne poglady na temat roznych spraw. A gdybysmy patrzyli, ze cos juz kiedys bylo, to nawet nie trzeba by grac mistrzostw swiata w pilce noznej, bo przeciez byly w 2002 roku i wygrala Brazylia. Tyle ode mnie.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   Zapał, zapałem, ale forma jest.
    • @Leszczym Fajnie, tyle tylko, że Pan stosuje sobie różne nazwy, za którymi nie ma faktów fizykalnych. Świat gwiazd i wszelkich ciał niebieskich cały czas migruje w kierunku nieskończoności. I gdyby cofać się w czasie, doszlibyśmy właśnie do BB. To sobie możemy wyobrazić. Ale co było przed BB? ;) 
    • @violetta   dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tobie również! Zrobiłam jajka z pomidorami suszonymi i fetą, faszerowane oraz z łososiem. Mniam
    • Emanuele M.   W ciszy pokoju, (którego koloru już nie pamiętam), lecz twoje słodkie wspomnienie,           pożądliwe pragnienie: ja, posiadający ciebie w żarliwym                                       tańcu.   Kim oni byli? My nienasyceni, który jesteśmy w ścisłym uścisku?,          podczas gdy nasze serca                      pułsują, zjednoczone w ekstazie jęków i łkań?   Wędrowaliśmy, pragnęliśmy, między tym, co nierealne, a tym, co namacalne — my gubiliśmy się w spojrzeniach niewłaściwych ciał, w słowach zdławionych pożądaniem, wytyczającanych od namiętności w ogromnym wszechświecie istnienia.   Więc gdzie mamy zboczyć, (jeśli w ogóle to musimy zrobić) — jeśli nie poza granicę intymności?   Teraz spokój nie jest już teorią: to twój ciepły głos, który mnie otula.   Ludzie źle o nas mówią, że umrzemy przez siebie nawzajem:   Miłości, uważaj,            to są kłamstwa owinięte                pod spojrzeniami                      fałszywych bogów.   Połóżmy nasze ciała na tej ziemi póki co:   twoja dłoń, pieszcząc mnie, uczyni z ciebie przystań —   Miłość, jesteś uleczeniem na każdą moją udrękę.   Słodkim końcem moich lęków.   Moją odnalezioną częścią: jestem twoim oddechem, a ty: moim płucem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...