Poetce

[Pan Ropuch]

o kilka stopni

zmienia się amplituda

tyle wystarczy

by spojrzeć inaczej

inne dostrzec

 

wydeptać różne ścieżki

ślady stracić z oczu

zawrócić nie znaleźć

... 

 

krążymy po orbitach

przecinanych w mikroskalach

rzekami masywami oceanami

w makroskalach napotykamy

czarne dziury asteroidy

czasem księżyce

... 

 

ty też znasz

miejsca gdzie rosną

dobrze ci znane owoce leśne

nic tylko usiąść i rwać

spoglądając nieufnie

na wilcze jagody

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 22 Maja 2022 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Stary_Kredens]

Jak dla mnie ten wiersz mógłby sie skończyć na drugiej zwrotce , potem przegadany, albo z innej bajki

Pozdrawiam kredens

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... Kredensik ma troszkę racji... ale jest lirycznie, jak dla mnie, poetycko dla.. poetki.

W czytaniu omijałam 'ukośniki'.

Edytowane 22 Maja 2022 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

efekt zagubienia, błąkania bez źródła światła no i ten każdostrofowy brak, uszczerbek, pustka 

co się wydarza gdy słońce zgaśnie? 

 

 

zgadzam się co do trzeciej strofy

to inne myśli, ale wciąż podążają tym samym torem

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  ale i tak jest znośnie - 

                                                       Pozdr.