Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

edo, ergo sum (jem , więc jestem )

OloBolo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

OloBolo

OloBolo

Opublikowano
Opublikowano

 

Asekuracyjnie zawsze mówił że się nie zna
wzruszeniem ramion dobitnie potwierdzał
że go to nic a nic nie obchodzi
zawsze robił krok do przodu
by potem wycofać się pospiesznie
gestem wskazywał innych
że to niby nie on lecz oni

 

Nawet gdy przyszło już co do czego
nie potrafił pozbyć się braku zaufania
wybrał najlepszą dla siebie opcję
taką co mucha nie siada
bez odpowiedzialności za kogokolwiek
dumnie kroczył potem
przekonany o swojej nieomylności

 

 

(Edo, ergo sum- jem , więc jestem )

5
staszeko

staszeko

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic dziwnego. Jak można się pozbyć czegoś, czego nie ma?

 

Ach, poeci... tacy niepraktyczni ludzie, jedzą tyle, a mimo to fruwają w obłokach.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

1
  • 2 tygodnie później...
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Edo, ergo sumo - jem, więc tyję. To ostatnie zapożyczyłem z japońszczyzny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Manek
      Zahukany

      Przez Manek · Opublikowano

      Zahukany   Niepewnością zahukany, Dookoła oczy patrzą. Jak wychylić się zza ściany? Przecież oni nic nie znaczą.   Uczepieni w błogi szaniec, Każdy własnym wałem milczy. Czy zaczynać szczodry taniec Lub w odwecie im powilczyć?   Ileż szlaków nieprzetartych, Prostych też do celu dróg? Na rozstaju stać rozdartym? Ile strachu można zmóc?   Iść na przełaj? Nie po trupach? Zamrzeć w miejscu, w zimny głaz? Biec samotnie czy też kupą, Głowę wetknąć w sypki piach?   A u celu który z kluczy Użyć do otwarcia bramy? Można tego się nauczyć? Pytam się – ja zahukany!       Marek Thomanek Kwiecień 2026      
    • Berenika97
      Szczelina

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Zawsze utwierdzasz mnie w przekonaniu, że pisanie jest rozmową, nawet gdy wydaje się monologiem. :))) Ból jest wspólnym językiem. Przez szczeliny wpada światło - dziękuję, że też czujesz. @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziekuję! Serdecznie pozdrawiam.    Być, znaczy cierpieć i chłonąć zachwyty, W pierwszym oddechu los jest ukryty. @Annna2   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Człowiecze - właśnie to słowo! Nosimy je razem w skórze, każdy w swojej, każdy sam.   @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Rzadko zdarza się komentarz, który jest jednocześnie i interpretacją i osobnym tekstem literackim. Twój jest właśnie taki. Trafiłaś w sedno tego, co chciałam powiedzieć - że ból na początku nie przekreśla życia, tylko je funduje. Bardzo dziękuję za te piękne i mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Ale potem przychodzi la joie de vivre. :) Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Szkoła bez końca - każdy ból nową lekcją - zdajemy trwając.
    • Nata_Kruk
      Stare wersje siebie

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobra treść.. i.. budujące zakończenie. Tego budowania peelce życzę.
    • Poet Ka
      Cytrynowa Syrenka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @violetta  dziękuję za polubienie  i wpis:)
    • Alicja_Wysocka
      tu też

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Nata_Kruk, dziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...