Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@Nata_Kruk

 

W Polsce są dwa systemy: państwowy i kościelny, pierwszy jest racjonalny, a drugi: pacyfistyczny - wybór jest tylko jeden, nie można być etycznie dualistycznym.

 

Jeśli chodzi o mnie, to: nie lubię tłumów, jeśli nie mam obowiązku - unikam tłumów, przypominam: jako były pracownik Archiwum Akt Nowych miałem szkolenie z Obrony Cywilnej, natomiast: lubię zorganizowane organizacje państwowe - takie jak wojsko, służby specjalne i policję i ze wzajemnością - komunikacja pomiędzy nimi i mną funkcjonuje bez zarzutów, dodałbym jeszcze kibiców Legii - ultrasów - też jest wszystko w porządku, najgorsi są ochroniarze (emerytowani SB-cy i milicjanci), Straż Miejska (wojsko i policja też ich nie lubi) i kanary (większość z nich to świadkowie jehowy).

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Nata_Kruk

 

Kobieta decydując się na mężczyznę, który spełnia obowiązki służbowe - patriotyczne - musi mieć świadomość, iż nie zawsze będzie pięknie jak w romantycznej bajce, niestety, ktoś musi takie obowiązki wziąć na własne barki w imieniu Państwa Polskiego - dzięki temu wciąż istnieje Naród Polski.

 

Jeśli chodzi o powyższy filmik, to: bez napisów niczego nie oglądam - jestem osobą niesłyszącą.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Łukasz Jasiński ... niechby dla każdego mężczyzny, obowiązki służbowe były naprawdę... patriotyczne...

bo z tym, że nie zawsze jest pięknie i romantycznie, zgadzam się całkowicie.

 

Dałam film, bo interesujący, wiem, że musiałbyś mieć napisy.. ja takiej wersji nie znalazłam, sorry.

 

Dorzucam coś z całkiem 'innej beczki'. Czaaasem oglądam jego filmy.

 

 

Opublikowano

@Nata_Kruk

 

@Nata_Kruk Wiesz, na takim filmiku wszystko wygląda jak w szopce bożonarodzeniowej, tylko ja jestem takim skurowańcem który spyta z czego Oni zapłacą podatek, prąd, wodę, śmieci? ze sprzedaży jajek? to chyba nie jest sposób pomocy dawać komuś rybę zamiast wędki

  • 3 miesiące temu...
  • 4 tygodnie później...
  • 3 tygodnie później...
  • 3 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
  • 2 miesiące temu...
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
    • Bezruch. Kto wie czy to dobre, czy złe? Jeśli przejściowe to oczyszczające, to nawet wymagane, ale na dłużej... kto wie? Każdy przypadek zapewne jest inny.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pełni jesteśmy monologów, to leży w naturze człowieka, tak samo jak dualizm, który często wyciszamy czyjąś obecnością. Interesujący wiersz.   Pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...