-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 997
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witam - łatwo powiedzieć skup się - czasami idziemy zamyśleni i wówczas
można walnąć - zwłaszcza jak słup na chodniku - dzięki za
czytanie i komentarz -
Pzdr.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 57 odpowiedzi
- 1 141 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 671 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 494 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 641 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 704 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Annie · Opublikowano
@hollow man wolisz komentarz mój (człowieka) czy czata? -
Przez Berenika97 · Opublikowano
Deszcz w tym mieście nie obmywał z grzechów. Spływał po rynnach jak ściek, mieszając się na asfalcie z rozlaną benzyną i krwią. W kabinie toalety, pod migoczącą świetlówką, która bzyczała jak uwięziona mucha, sypał proch na brudne wieczko od puszki. Brał kreskę - białą, ostrą autostradę, która obiecywała ucieczkę. Prowadziła prosto w betonową ścianę. Przez sekundę serce biło mu w rytm jazzu, którego nikt inny nie słyszał, a świat nabierał ostrych krawędzi. Ale euforia to tylko pożyczka na morderczy procent. Od miesięcy był pod kreską. Nie tylko w banku, gdzie czerwone cyfry dawno przestały mieścić się w rubrykach. Był pod kreską u samego siebie. Mieszkał w cieniu debetu, w świecie, gdzie nadzieja była towarem deficytowym, a jutro - kolejną ratą, której nie miał jak spłacić. Wrócił do baru. Barman, gość o twarzy wyciosanej w starym granicie, patrzył na niego bez cienia litości. - Ostatni raz, Max - mruknął, stawiając przed nim mętną whisky. - Znowu bierzesz na kreskę, ale ten zeszyt ma swoją ostatnią stronę. A ty właśnie do niej dotarłeś. Max chciał coś odpowiedzieć, obiecać przelew, który nigdy nie przyjdzie, albo wspomnieć o „pewnym" interesie. Nie zdążył. Drzwi baru otworzyły się z hukiem, wpuszczając do środka chłód nocy. W progu stanął mężczyzna w zbyt dobrze skrojonym płaszczu, który zupełnie nie pasował do zapachu taniego piwa i lizolu. Cień przybysza padł na blat, długi i ostry jak nóż egzekutora. Nieznajomy nie zamówił drinka. Wyciągnął tylko gruby, skórzany notes i srebrny ołówek. Spojrzał Maxowi prosto w przekrwione oczy, po czym spokojnym ruchem wykreślił coś w kolumnie nazwisk. - Bilans musi się zgadzać, Max - głos był chłodniejszy niż lód w szklance - Ktoś cię właśnie podsumował, bez możliwości odwołania. W tym mieście nikt nie dostaje nic za darmo. Zwłaszcza czasu. -
Przez Annie · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Zgadza się, ciężko się trzymać w ryzach :) Milej niedzieli. -
Przez Annie · Opublikowano
@Simon Tracy niesamowity wiersz.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
W sumie też filozofia gnostycka. Też zaczynam się skłaniać do takiej wizji tego naszego świata :) Znam trochę historie katarów, dawno temu zwiedzałam ruiny ich zamków na południu Francji. -
Przez Proszalny · Opublikowano
@Jacek_Suchowicz Jacku właśnie dlatego uczę się szeptać, szukać przestałem. Mam wszystko: kawa i papierosy ona jest ogrodem ja jestem tarasem
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi