Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Biorę pióro do ręki

Przecież całą uczuć gamę znam

A te słowa mi płyną jak dźwięki

I w końcu czuję że wszystko gra

 

Piszę słowa do piosenki

Mam przecież talent lub dar

Może będzie to przebój tak wielki

Że będzie śpiewał go cały kraj

 

Mam serce i zapał najlepszy

Najlepszy na jaki mnie stać

A więc będzie to utwór tak piękny

Że wszyscy będą chcieli go grać

 

Ref:

 

A po mnie przyjdą następni

Następni tacy jak ja

Co stworzą własne piosenki

Piosenki co żyć będą w nas

 

A jeśli czas się przy tym uświęci

Kręcąc się jak w oku łza

Każdy sam odnajdzie taki diamencik

Kołysząc się pośród dźwięków fal

Dostrzegnie taki momencik

Dźwięk który w nas będzie wiecznie trwał

 

Biorę mikrofon do ręki

Śpiewam slowa które znam

Będzie to przebój mój pierwszy

Jak pierwszej miłości smak

 

Płyną uczucia jak dźwięki

Rozkwitają jak kwiaty w nas

A tych które już zwiędły

Jest nam po prostu żal

 

Dobrze wiesz że pośród wierszy

Ukryłem wszystko jak skarb

W słowach tej prostej piosenki

Zamknołem tęsknotę i czas

 

Ref:

 

A po mnie przyjdą następni

Następni tacy jak ja

Co stworzą własne piosenki

Piosenki co żyć będą w nas

 

A jeśli czas się przy tym uświęci

Kręcąc się jak w oku łza

Każdy sam odnajdzie taki diamencik

Kołysząc się pośród dźwięków fal

Dostrzegnie taki momencik

Dźwięk który w nas będzie wiecznie trwał

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...
    • @Stukacz w tym już więcej ciepła, niż romantyzmu - domieszka sentymentalna
    • @Poet Ka   Przy okazji: w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku Żandarmeria Wojskowa nauczyła mnie BAS-u, jako były pracownik Archiwum Akt Nowych miałem szkolenie z Obrony Cywilnej, kompetencje Obrony Cywilnej przejęła Państwowa Straż Pożarna i Obrona Cywilna to nic innego jak Wojsko Cywilne.   Jestem pogańskim racjonalistą - libertynem i intelektualnym biseksualistą - uniwersalnym i należę do Wolnomularstwa Narodowego - Loża Trzech Braci i gdybyś, moja droga Poetko, byłabyś zainteresowana, to: serdecznie zapraszam na mój esej pod tytułem - "Saga" - nie lubię praktyki błędnego koła - śmiertelnej rutyny, a teraz: dziękuję za miłą rozmowę i kolorowych snów.   Pułkownik: Tajnego Ruchu Oporu - Hrabia Łukasz Wiesław Jan Jasiński Herbu Topór 
    • @Duch7millenium oryginalny wierszyk!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...