Marne to życie

[Vaalon]

zmarnowałem chwilę na wiersz

ot tak, z nudy, z braku czasu

a mogłem życie marnować

na wiele innych sposobów

jeszcze wczoraj rzucałem je na wiatr

kiedy talerze latały w kuchni

wespół ze zbytkiem słów

zagłuszonych – w podzięce

a rzuciłbym je w ofierze

gdybym jakąś znalazł

bez nadziei

że się czemuś przysłuży

jutro zmarnuję dzień po jutrze

i oby tak do końca dni

marnować życie

dotkliwe

zanim dogoni mnie wiatr

mówiąc zgubiłeś coś

i odleci beze mnie

bez celu

Edytowane 22 Lutego 2022 przez Vaalon (wyświetl historię edycji)

[OloBolo]

potencjał w tekście jest