Sztorm

[Randawia Melancholia]

Ciepło powietrza silnie kontrastuje z chłodem i obojętnością panującą w moim sercu. Tego już za wiele… Wszelkie bliskie osoby, jeżeli kiedykolwiek były, są już gdzieś daleko. Odeszli nie oglądając się za siebie, nie zamierzają wrócić. Płyną po spokojnych wodach lazurowego oceanu, podczas gdy ja staram się złapać oddech i wydostać ze wzburzonego, czarnego morza negatywnych emocji… Woda ma dziwny smak, niebo niecodzienny kolor, a topiąc się można dostrzec ludzi - nieprzytomnych ze zmęczenia. Chyba pływają już długo… Nasuwa się pytanie - co chciałam przekazać?

[Jay Jay Kapuściński]

ja Ci na nie nie odpowiem, fajnie się zapowiadało, ale brak dalszego ciągu.
pozdr.

[k.s.rutkowski]

dobre miniaturki mają to do siebie, że mimo s k o n d e n s o w a n e j postaci, powinny mieć w sobie to wszystko co pełnowymiarowe opowiadanie. wprowadzenie, rozwinięcie (choćby miało to być jedno zdanie) i zakończenie. hemingway nazwał takie utwory "miniaturowymi powieściami". twój utwór ma tylko dobre wprowadzenie do czegoś...
nie ma rozwinięcia(przynajmniej ja go nie dostrzegam) a już na pewno nie ma puenty. niestety, jakby to powiedzial pewien telewizyjny okularnik , jestem na nie.