burzliwa woda

[pozostała w cieniu]

Niepewny, niczym statek na burzliwej wodzie,

nie utrzyma sie prosto, czuje sie jakby, stanał na kruszącym się lodzie .

Jego głowa wiruje, jakby była owinieta płaszczem z silnego wiatru,

jakby była z czegos, w rodaju, nioujarzmionego stadium.

On nie wie co czuje.

Jest zagubiony, czuje, ze chyba  jest we wnętrznie chory.

Jego oczy przypominają zeschnieta korę drzewa, 

a jego policzki płoną jak wczesna jutrzenka.

Włosy ma roztapirzone, jak w pozarze las.

płynące zycie ucieka przez ten chaniebny czas,

jednakze nie mysli o tym,

jest mu to obojetne, 

gdyz stracił ja, trzymając za ręke, 

Siedzi w milczeniu, przygląda sie rzece,

Patrzy na fale, które zabierają natury wience,

kamienie, polamane drzewa, oraz jego serce, które obumiera,

po stracie, które, życie mu posłało.

Nie umiał juz kochac i tak już pozostało.

Edytowane 5 Lutego 2022 przez pozostała w cieniu (wyświetl historię edycji)

[[email protected]]

@pozostała w cieniu Dwa błędy...  kilka literówek,
                                     jak chcesz to w gębę mnie uderz.

Miłego weekendowego wieczoru.