Modlitwa Szmacianej Lalki

[Dekaos Dondi]

szmaciana lalka przemokła deszczem

 

modli się cicho łatką zieloną

 

bardzo by chciała suchą być wreszcie

 

sklejone chłodem każde jej słowo

 

 

 

siedzi pod murem bo jest brzydactwem

 

zbyt kolorowa z rozdartym sercem

 

w tej samej chwili słyszy coś właśnie

 

to dobra dusza? rozmyśla rzewnie

 

 

 

podchodzi człowiek by pomóc z chęcią

 

przemienić litość w dobry uczynek

 

myśli o niebie widząc ją biedną

 

więc nie namyśla się nawet chwilę

 

 

 

podnosi lalkę dziękuje pewna

 

że jednak dzisiaj tutaj nie skona

 

siłą miłości dusi wykręca

 

gdy w miłosiernych przytula dłoniach

 

 

 

wybawca spieszno się wnet oddala

 

czyżby błaganie ktoś tu wysłuchał

 

właśnie zamilkła cierpieć przestała

 

każda z dwóch części jest całkiem sucha