Koncert o świtaniu

[Ryszard Andrzej Opara]

wróble na druty spadły nutami
pliszka bemolem siadła
powojnik solo jak wąż palcami
na słupie flecie zagra

w e-mollu stroi wiatr swe organy
rżysko piszczałki stawia
dzięcioł werblista zaspany jeszcze
z kukułką rytm omawia

koniki polne smyczkową nutę
wyleją z żółtej dziewanny
słońce promienną wzniosło batutę
i buchnął koncert poranny

[stanislawa zak]

pięknie, nastrój płynie świerszczową nutą lekko, przyjemnie się czyta, pozdr,

[Ryszard Andrzej Opara]

Dzięki S.Ż. Nawet nie wiesz, jak potrzebuję dzisiaj uśmiechu. Nawet nie wiesz...

[Gość]

Ryszardzie , utwór płynie powoli i subtelnie, pokazałeś w nim bukiet obrazów , zgrabnie wodzisz słowem z konsekwentną kompozycją do całości.Dzięki Twojemu słownemu malowaniu już widzę tą WIOSNĘ a to moja ulubiona pora roku..Pozdrawiam :-)

[Adam Puciłowski]

Wiersz lekki wiosenny i bardzo obrazowy. Podoba mi się klimat, który napawa optymizmem. Opis przyrody prawie jak u Mickiewicza :) Jednak jeden szczegół jakoś mi nie pasuje, a mianowicie:
"powojnik solo jak wąż palcami
na słupie flecie zagrał"
Zamiast "węża" wstawił bym tu jakiegoś pastuszka, albo grajka. Może się czepiam, ale nie potrafię sobie jakoś wyobrazić węża z palcami :)
Zmienił bym też kolejność wyrazów w trzecim wersie drugiej zwrotki. Zamiast: "dzięcioł werbista zaspany jeszcze" na "dzięcioł werbista jeszcze zaspany". Lepiej by to grało z całością, i rymy znalazły by się na miescu. Poza nadmienionymi szcegółami jest super. Pozdrawiam! :)