Ech, dziewczyno!

[Quidem.art]

To niełatwa rzecz, mówię szczerze, 
Kochać na zawsze ciebie, czy was. 
Nie patrzeć na czas
I w łaskawy los wierzyć. 

Wiedzieć, że wszystkie przyszłe lata
Już niosą niepokój i smutek, 
Jak nieznośne kamienie w bucie, 
I tak do końca świata. 

A przecież to najpiękniejsza rzecz na świecie! 
Sama myśl o was płoszy stada koni
W sercu, rozpala w zimie płomień. 
To galaktyka, co z Twoich źrenic świeci. 

Kiedy zmęczony po marszu odpoczywam, 
Dzięki Tobie śmieję się do siebie 
W największej nawet potrzebie,
A spod powiek szczęście lśniąc wypływa. 

Wszystko ma swoją cenę. 
Miłość uczciwie najwyższą, 
Bo leczy samą myślą. 
Tanie błyskotki nie są diademem. 

Płacę jednak chętnie. 
Nic piękniejszego w życiu nie kupię 
Niż mojej kochanej córeczki uśmiech,
Co jak pochodnia, rozprasza lęki. 

Najbardziej zachwycający moment, 
Który inne za próg wymiata, 
(Sporo z nich zna wasz, świadom świata, tata) 
Gdy z bratem uśmiechacie się do siebie, oboje. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 22 Stycznia 2022 przez Quidem.art
Przegapiona pozostałość i moje roztrzepanie (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Potwierdzam z autopsji z tymi córeczkami, bo z synem to takie partnerstwo a od córeczek uśmiechy. Pozdrawiam. 

[Quidem.art]

@Michał_78 no masz... Oczywiście. To pozostałość po zmianie. Przegapiona i niechciana. Tx

[Pandemia]

Piękne i zarazem proste. No i męskie...

Pozdrawiam