Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

 

Dopiero tutaj dopiero dzisiaj mnie olśniło

po przebyciu czterdziestu dwóch mroźnych jesieni

których chyba nie warto było znosić

choć to dekadencka jest teza.

 

Mironi, ach Mironi, ach Mironi,

Wam i nam i nikomu nie wierzą

w system były

w system obecny

w system przyszły

 

inwigilowani po tysiąckroć.

 

Spacerują sposobem po własnych ścieżkach

ogólnej i szeroko zakrojonej niezgodności

potocznie, opacznie i jakkolwiek inaczej

branej za zgodę

mylonej z niezgodą.

 

Rzetelne i tkliwe pamiętniki piszą za Nich:

osoby współtowarzyszące

współodczuwające

współoddychające

współempatyczne

i współczujące; głęboko współczujące.

 

Najwyższe nagrody i odznaczenia

regulaminowo są nie dla nich

pojedyncze złe paragrafy są przeszkodą

nie do poświęcenia.

 

I dumne i prężne paszkwile na Nich

pracowicie pisane przez małych

mają największe wzięcie

jakże za często donośniejsze od braw.

 

Oni byli, są i będą niezwyczajnie

- nadzwyczajni -

że nigdzie nie ma takiej siły

aby choćby połowicznie Im dorównać.

 

Nawet hołd - po prawdzie -

jeszcze nikomu się w pełni nie udał.

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po trosze pamięci wierszyków Franka K. o powiedzeniach     Rynna, co z mrozem oniemiała, zmieniła stan swój — kapie cała.   Odwilż w niej pisze na maszynie, na śliskim z lodu pergaminie:   Dzisiaj a niech to, nie wychodzę za mąż — telegram dawno w drodze.   Może, gdy przyjdzie deszcz ulewny, w porywie serca zryw królewny.   Pałac ozłoci Pac, na nowo, a rynna będzie w mchu — królową.         23.02. Dzień walki z depresją
    • Dziś jest ponoć dzień walki z depresją, w tym duchu czytałam. Ja naprawdę lubię Twoje wierszyki - niewierszyki, obecność osoby, która nie udaje nikogo.      Pozdrawiam :-)
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Wybór do poematu wersji epizodu pomiędzy cięciem miecza a gmeraniem przy dyszlu był raczej oczywisty :)   Trzeba przyznać, że Aleksandrowi nigdy nie brakowało pewności siebie, charakterystyczne dla ludzi, których bogowie kochają za bardzo :)   Pozdrawiam 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - masz racje  - trzeba dużo cierpliwości - miło że czytasz - dziękuję -                                                                                             Pzdr.serdecznie. Witaj - musi się udać - nadzieja pomoże  -                                                                              Pzdr.uśmiechem. Witam - cieszy mnie ze wiersz zatrzymał przemówił - dziękuję-                                                                                                                  Pzdr.                                                                                               Witaj - miło mi Adamie że się podobają - dzięki -                                                                                        Pzdr. @Andrzej P. Zajączkowski - @Rafael Marius - @iwonaroma - dziękuję - 
    • @Andrzej P. Zajączkowski - dzięki -   @Adam Zębala - dzięki - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...