Latający dziadek do orzechów

[Gość Franek K]

Jest grubodziób Albert w lesie,

Choć ma swoje lata,

Ciągle sprawnie mocnym dziobem

Nasiona rozgniata.

 

Rozłupał ich w życiu wiele

- Robi to pasjami,

Można śmiało więc powiedzieć,

Że zęby zjadł na nich.

 

Dawać łupnia też orzechom

Nigdy nie omieszka,

Włoskim rzadziej, lecz laskowe,

To dla niego pestka.

 

Sam nauczył się od ojca

Tej przydatnej sztuki,

Aby później jej nauczyć

Swe dzieci i wnuki.

 

Ma też hobby, jak na ptaka

Trochę nietypowe.

W wolnym czasie bardzo lubi

Łamać sobie głowę.

 

Rozwiązuje wciąż zagadki

Często bardzo trudne,

Choć wiadomo, że to bywa

Mozolne i żmudne.

 

Łamigłówka, co wymaga

Długiego myślenia,

Często zwana jest orzechem

Twardym do zgryzienia.

 

Bo zazwyczaj dobre chęci,

To jednak za mało.

By rozwikłać jakiś problem

Potrzebna wytrwałość.

 

On do tego ma zacięcie,

Kocha swoje hobby.

I na świecie nie ma  rzeczy

Której by nie rozgryzł.

 

Jest on mistrzem w rozgryzaniu

Nasion i zagadek,

Gdyż Albert to latający

Do orzechów dziadek.

 

Grubodzioby są zwane latającymi dziadkami do orzechów, choć w całości orzechów rozłupywać raczej nie potrafią. Dysponują dużym naciskiem, ale chyba rozstaw dzioba im na to nie pozwala.

 

 

 

Rys. Dot.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 8 Stycznia 2022 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[A-typowa-b]

@Franek K Fajny wierszyk o orzechach  dziadku i łamigłówkach. Pozdrawiam z śnieżnej dzisiaj miejscowości. 

[Gość Franek K]

@A-typowa-b

 

Dziękuje bardzo i pozdrawiam z mroźnego, lecz bezśnieżnego Podkarpacia :)

[Marek.zak1]

Franku piszesz te rzeczy świetnie, ale co do ptaków mi znanych, które nie mają takich możliwości, biorą orzechy, które daję wiewiórkom, wzlatują i z wysokości upuszczają na ziemię, o którą się rozbijają, po czym lądują i jedzą środek.

Tradycyjnie, jako muzyk niedoszły,  się przyczepię:).

 

Że zjadł zęby na nich - < że zęby zjadł na nich

A później nauczył tego -> A nauczył...

I nie ma na świecie rzeczy - I na świecie...

 

 

Pozdrówki zimowe. M

Edytowane 8 Stycznia 2022 przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

Dzięki Marku, będę poprawiał.

Tak robią krukowate. One słyną z mądrości. A grubodzioby słyną z mocnych dziobów.

Albert przylatuje do mojego karmnika, gdzie robi spustoszenie.

 

Pozdrawiam :)

 

 

Edytowane 8 Stycznia 2022 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

@dot.

 

Przyjmę z przyjemnością.

Pięknie dzięki :)

[Gość Franek K]

@dot.

 

Miejmy nadzieję. Rąbnąłem się w opisie rysunku i napisałem "Fot". Teraz się zorientowałem, że to nie fotografia przecież :)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Całość bardzo ciekawa i pouczająca, zwrócił jednak moją uwagę powyższy fragment,

bo trochę się potykam. A gdyby zrobić go trochę płynniejszym, np tak?

 

Gdyż to latający Albert

Do orzechów dziadek.

 

jeśli jednak wolisz  formę bliższą swojej wersji

ostatecznie i tak też będzie płynniej.

 

Gdyż to Albert latający

Do orzechów dziadek.

 

Pozdrawiam.

 

 

 

[Sylwester_Lasota]

Nie znałem tego ptaka. Aż sobie poczytałem :).

Dzięki :).

No i wiersz suuuper, oczywiście.

Pozdrawiam.

[Gość Franek K]

@jan_komułzykant

 

Dzięki Janko za uwagi. Może faktycznie ta końcówka jest ciut podskakująca

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Przemyślę to. 

Pozdrawiam.

@dot.

 

No i wyszło świetnie. Jak zwykle zresztą

@Sylwester_Lasota

 

Fajny jest tylko trochę taki z niego rozbójnik. Ptasi bulterier .

 

Dzięki Sylwestrze i pozdrawiam

 

 

[Wędrowiec.1984]

Nie rozłupujcie orzechów zębami.

Dajcie je Frankowi.

 

On odda je Albertowi, który nie dość, że rozłupie, to jeszcze zagadkę rozwiąże. ;)

 

A jak nie rozwiąże, odda Piotrowi Czajkowskiemu, o!

[Gość Franek K]

@Wędrowiec.1984

 

Ja to zjadłem zęby na czym innym, więc raczej od razu Czajkowskiemu ;)

 

Dzięki i pozdrawiam :)