Wiersz dla nienasyconych matematyków *

[Father Punguenty]

Tak jak samiec do samiczki,
Rzekł różniczek do różniczki,
Na różniczkę patrząc mężnie:
Popatrz, krzywą wznoszę prężnie.

Pomysł taki mi się snuje,

Że cię wezmę, zróżniczkuję.
Nawet kwadrans nie upłynie,
Zróżniczkuję po dziedzinie.

Limes kusi, więc z całej siły,
Raz a dobrze, jak Euler miły !
Już nie skryje żaden ciuszek
Gdzie dolinka, gdzie cycuszek.

Jak w nas miłość zakiełkuje,
W Monte Carlo przecałkuję.
Po twych stopach, brzuszku, licach
Wycałkuję, lecz w granicach.

A że romantycznie cenię,
Nie pogardzę i podstawieniem.  
Nim ulegnie twa kibić krągła,
Bądź mi gładka oraz ciągła.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

 

* - pomysł wiersza yoteck52

     Do pewnego zrozumienia wiersza wymagana jest podstawowa znajomość pojęć z rachunku różniczkowego oraz całkowego

     (albo i niekoniecznie...)

[Gość Franek K]

Bardzo fajny koncept.

Wymaga jednakowoż doróżniczkowania

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Father Punguenty]

...albo i docałkowania

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Klip]

Wspomnienia:

1. Babcia mojej żony mawiała - Całka herbata mi wyszła.

2. W moim liceum (lata 70), na ścianie budynku wmurowana była tablica ku czci patrona opatrzona cytatem - Macież wy odwagę Lenina żeby wszcząć dzieło nieznane, zburzyć stare i wszcząć nowe?

Humaniści twierdzili, że jeśli chodzi o macierze to już nic dodać nie można.

3. I oczywiście różniczka jako wyniczek z odejmowanka.

Pozdrawiam.

Edytowane 8 Stycznia 2022 przez Klip (wyświetl historię edycji)