(Chamskie) pożegnanie z Rzymem

[Igor Osterberg aliceD]

Między szarańczą fotografów a brzegiem piotrowej kopuły

Strzelam w niebo pustymi butelkami

Szlak szkła do nocnego - promocje u „Bangladesza”

Szybko wchłonięty makaron w barze na rogu

oczywiste – cacio e pepe

 

Przemykam ciemnymi już uliczkami

uzbrojony w słuchawki

Zerwana taśma policyjna, plakat Angeli M.

Płynę z winem na brzegu rzeki, przy bezdomnego namiocie

 

Pamiętam jeszcze wzgórze pełne pomarańczy zamiast gwiazd

Horyzont zjedzony dachami i mewę wchodzącą w kadr

Uwięzienie w toalecie, zdechły telefon...

Wspominam przyjaźń zerwaną jak ten różowy kwiat

 

No i kilka minut bohatera na znanych schodach

gdy temu złemu na skuterze rzucasz w twarz „fuck off”

A ty mi chcesz pierdolić o muzeach?

Tak, wszystkie drogi prowadzą do Rzymu…

...myślę jednak o tobie, Neapolu

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[dach]

@Igor Osterberg aliceD wszystko to jest dla mnie jasne. Za pomoca Twojej energii-,- wyjaśniliśmy to sobie --- można wyprodukować  poezję. Poczytaj sobie wiersze Bursy. Energią dorównujesz. Chciałbym jednak ujrzeć więcej dystansu w Twoich wierszach. Takiego planowanego- zaplanowanego. 

[Igor Osterberg aliceD]

@dach Moje pisanie, to jeden z objawów mojej "energii". Wspominasz o "dystansie planowanym - niezaplanowanym". Nie do końca rozumiem. Brzmi ciekawie, jak wyzwanie, ale proszę o więcej info... pozdrawiam

[A-typowa-b]

@Igor Osterberg aliceD A ja musiałam pomyśleć ponieważ nie byłam pewna. Drugi wiersz mi się najbardziej podoba, ten ukryty w pogrubionych słowach. Sorki, potrzebowałam czasu, dlatego dopiero teraz. I bynajmniej nie dlatego że @dach był pierwszy.

[Igor Osterberg aliceD]

@A-typowa-b pogrubienia, to dodatek, a może próbka promocyjna ;), ilustracja to "dopychacz", taki bonusik na koniec, ale środek - ciężko mi sobie wyobrazić, aby tego co autentycznie czułem i przeżyłem i jak to ciągle odbieram przerabiać na innym poziomie... chamówy nie ubiorę w zwiewne formy...