Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


Falą ciepła przytuliłaś,
kwiaty wzrokiem zaprosiłaś,
do tańca pośród promieni,
mgiełka w lazur się zamieni.

Wietrzyk ci włosy rozburzył,
aż stracha na błoniach wkurzył,

a on ptaszęta zwołuje,

w twórczym żywiole się czuje.

Ponad łąką ożyła zwiewnym czarem,
rozkochałaś wszystkich swoim zamiarem.
Bose stópki  rozkołyszą krasnali,
kiedy znowu rozhulają się bale?
 

Skowroneczku rzucisz w eter swe trele,
słowiku miły - zaproś na wesele.
Zatańczymy upojnego czardasza,
na jej chwałę, bo Królewna jest wasza.

Co zrobimy z Wesołkiem, niech zatańczy foxtrota?
Choć w dostojnym urwisie, mamy trefnego trzpiota.
Czy z przemyślnym Mędrkiem zatańczysz więc walca?
Bo w nim właśnie masz na balach stałego bywalca.
 

Jak Nieśmiałek przysiądzie, gdzieś w kąciku szarmancko,
będzie czekał od damy na huczne białe tango.
A Śpioszek dostanie od pasodoble zastrzyku,
czemu zawsze odmawiasz, chociaż chętnych bez liku.

Gburek jak zawsze posępny, chciałby tylko patrzeć,
salsę może zagrają, aby smutek w nim zatrzeć.
Gapcia trzeba rozruszać, czym... pomyślmy społem,

niech sambę zahula... gamoń z krasnali zespołem.

Ona prosi Apsika, cóż dla siebie wybiorą?
Muzyka już zaczęła... rumbę, z jakąż przekorą.
Więc tańczą wszystkie krasnale, na balu u Śnieżki,

co będzie, uff... nad ranem, zabraknie wolnej ścieżki.

Opublikowano

Fantastyczny wiersz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli tak wygląda każdy bal. (To dlaczego mnie tam nie ma?)

Pozdrawiam,

BPW.

 

P.S.

A film idealny do wiersza.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta ta miniatura ma w sobie coś ulotnego i subtelnego. Czuje się ten zapach powojnika delikanie opruszonego różową mgiełką wzruszenia...
    • @obywatel te "młode wilki" być może za dużo dostały na start, że umknęła im ważna lekcja życia, mówiąca o tym, że aby coś osiągnąć i mieć, trzeba dać coś z siebie i się po prostu postarać.  "Stare wilki" - chciały dobrze oferując cały "wachlarz dobroci" nie dając młodym szansy na rozwój nacechowany metodą prób i błędów - rozwój, który ma sens i smak tylko w tedy, gdy osiągnie się go własnymi dokonaniami. 
    • Soso    Każą się leczyć, by dobrze móc kochać,  Odebrać Tobie, chcą twoje jestestwo.  By pośród ludzi żyć, z nimi i szlochać,  Bo skrzywdzony Ty, to wieczne przekleństwo.    To my tworzymy, świat ten, poniżani,  Nie dla nas tkliwość ni ludzie uczucia.  Ludzie ze stali, z kamienia ciosani,  Gdzie nasze serca? Zrodzone do knucia?    Ja jestem jeden, a Was są miliony,  Wy się kochacie, ja sobie złorzeczę.  Ze wszystkich wrogów, we mnie wróg wcielony,  Blizny na ciele, spójrz w oczy, człowiecze.    Lecz to najgorsza ze wszystkich nocy bywa,  Bo własne ciało, ja muszę oglądać.  Pręgi i blizny, wstręt we mnie odżywa,  Lepiej panować, niż miłości żądać.
    • @JakubK czasem gdy brakuje argumentów werbalnych ludzie chytają się róznych przedmiotów, którymi mogą wyrażać emocje i racje...talerze niewątpliwie się do tego nadają, bo hałas wywołany ich potłuczeniem może znaczyć więcej niż tysiąc słów...Ciekawy wiersz.
    • @Maria Kosaciec w tym wierszu naszkicowany został przejmujący obraz samotności w pokoju w  szpitalu  gdzie leczenia wymaga psychika. Podoba mi się metafora snu "przychodzącego na receptę". Upersonifikowany staje się on bardziej " ludzki " i ukazana tym samym jego wartość i ważność. Chęć dotykania deszczu stała się marzeniem i  wręcz luksusem, co jeszcze bardziej podkreśla dramatyzm sytuacji, gdzie tak prozaiczna rzecz wzbudza tyle emocji. Pisanie natomuast listu do samej siebie jest dla mnie próbą takiej autoterapii...choć podmiot liryczny nie do końca wierzy w jej powodzenie. Smutny w wydzwięku wiersz, na pewno porusza serce...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...