Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Planeta mroku… Błękitne słońce jarzy się niewiele ponad pełnię księżyca…  Planeta ciszy…

 

Drgające,

zimne

gwiazdy…

 

… pędzące okruchy kosmosu…

 

Wpatruję się w twoje odbicie na gładkiej ścianie kamienia…

 

… na twoją twarz

z opuszczonym

ku ziemi

― spojrzeniem…

 

… jej rysy zaciera wiatr…

 

… roztapiasz się ―

w bryłę soli…

 

Znikasz…

 

… rozpuszczasz

w bijącej ―

o dalekie skały

― goryczy morza…

 

Wyciosany przez nie wiadomo kogo

prastary, wielki obelisk

przeslania tarczę słońca, z której  wytryskują meandrujące promienie straszliwej radiacji…

 

… omiatają wiązkami śmierci wyjałowioną już ziemię…

 

A jeżeli  coś żyje,

to tylko dlatego,

że trwać może bez ciała…

 

Ciało stoczyło się dawno

― w przepaść  przeszłego czasu…

 

… żyjesz odtąd we mnie, w pamięci mojej zabalsamowana…

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2021-11-21)

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zatrzymana na poboczu    Kawa wystygła    Deszcz bębni w uszach     Droga przed    Droga za    I środek   Tu   Teraz    Wyprzedzanie nie ma sensu   Każdy jedzie swoją prędkością   A mety nie ma        Błoto na butach   Dobrze   Znaczy było w drodze   Nie stało        Zostaje    Oddech    Gwiazdy     więc bądź   Jedź dalej   Powoli   Do przodu     Świt przyjdzie    Nawet po najdłuższej nocy   Nawet po największym błocie    -------------- Dla Tej, która ostatnio skradla moje serce.   
    • @wiedźma mój dopisek stendencjonizował postrzeganie, ale zamysł był celowy, aby jeszcze bardziej zabsurdalizować odbiór.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      bardzo generalizujące zdanie, aczkolwiek bezsilność w seksie... z pewnością nie pomaga ;)
    • @Poet Ka Ja to odbieram tak, że uczymy się od najlepszych, żeby mieć odwagę stać się sobą ... Pozdrawiam 🪻    
    • @Grahamoza a gdyby tak na chwilę przestać analizować żona- mąż a człowieka znależć w każdym  …taka wiwisekcja na żywym organiżmie to każdy razem i osobno zrozumiałoby czym najmiejsza „ ranka „ jest …to takie proste i takie trudne tylko zniknęły stoły w kucki niewygodnie na długie rozmowy  do świtu zakończone porannym pytaniem zrobisz kawę kochanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      śpieszę się dziś pamiętaj ble ble -:)-:) i znowu się zaczyna-:) sukienka za mała o boże to twoje spodnie włoże i nie ma mnie już ps  dobrego dnia z taką podzielnością uwagi  każdy mecz wygrasz
    • @Juliusz Pietrócha    Oryginalny, absurdalny, obrazowy i sugestywny wiersz.   Niejasna  jest granica między poczuciem mocy a mocą rzeczywistą.   Staje się jednak wyrazista dzięki niezgrabnym lecz silnym przytupom  damy, które zaskakują.   Nie są charakterystyczne dla takich pań.   Jeśli jednak połączyć biel z  groteską- to wtedy im do twarzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...