Zgłoś

@Radosław

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Poet Ka re: samemu trzeba być człowiekiem żeby chcieć być człowiekiem. CIekawe, przypomina fragment monodramu - sceniczne. Gustuję i pozdrawiam

@Leszczym   Rzecz to zaiste niebagatelna i słusznie wywołuje refleksję niemałą. Firmamenty kuszą, konsekwencje straszą - i tak kręci się ten świat nienasyconych oczekiwań. Dziękuję za tę diagnozę, napisaną z właściwą sobie lekkością.   A poważnie to postawiłeś bardzo trudny dylemat - między spokojem bycia sobą a ceną, jaką płaci się za przekraczanie siebie. I chyba nie ma tu dobrej odpowiedzi, tylko wybór, z którym trzeba żyć. Ale dobrze, że ktoś to tak wprost nazywa.

W ułamku chwili małej wiary wzleciałam ptakiem ponad mgły złość przemówiła gdy na fali spojrzałam w przestrzeń burz zacisza.    Nie jestem ptakiem zniewolonym miewam zmysłowe, lekkie sny głęboko wierzę w ideały, w LUDZI … gdy prawda w nich się tli.    Manipulacji nie rozumiem a hipokryzją brzydzę się gdy tylko wierszem mówić umiem i odczytywać wiersze chcę.   Otwieram myśli korytarze skorupka nie ochroni mnie dzieląc się sobą, nie wymażę mętnych, złośliwych ludzkich cech.   Nie będę ptakiem, który spada złamane skrzydło szybko wzrośnie wciąż wierzę w siłę tej poezji, która uniesie mnie ku wiośnie.        Zakaz czytania i komentowania.!    Tobie.!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ty sobie przeczytaj…