Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ciemność bałaby się światła

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

gdy bym był Bogiem

człowiek nie bał by się

własnego cienia

 

gdy jym był Bogiem

świat by nie płakał

nie umiał kłamać

 

gdy bym był Bogiem

zło nie musiałoby 

pukać do drzwi 

 

gdy  bym był Bogiem

ciemność bałaby 

się światła

 

gdy  bym był Bogiem

los by zawsze czyś

cieszył

 

gdy bym był Bogiem

nie powoli bym by

fałsz wygrywał

 

gdy  bym był Bogiem

nie milczałbym tylko

ze złem rozmawiał

 

gdy j bym był Bogiem

nie unikałbym 

trudnych pytań 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
2
tetu

tetu

Opublikowano
Opublikowano

Gdybym był Bogiem - tak brzmi lepiej Waldku.
Jesteś dobrym człowiekiem pełnym wrażliwości i to wystarczy.
Wiersz skłania do myślenia, ale parę miejsc przemyśl. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Dobra puenta.  Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Le-sław
      Rewolta na wiosnę!

      Przez Le-sław · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobre. Ważne tematy są zbyt rzadko podejmowane, bo można na nich polec od banału. Tobie wyszło dobrze. Pzdr 
    • Myszolak
      Pasztet

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Natuskaa Czemuś służy, to nie wątpliwe, te złe wybory one też wynikają z jakichś braków które w sobie chcemy zaspokoić, a może właśnie mamy ochotę na ten "pasztet" i o ile samo to słowo jest nacechowany dosyć negatywnie, to nie dlatego je tak odebrałam, a dlatego, że czytając ten wiersz zrozumiałam to w ten sposób, że w chwili obecnej jest on raczej niepożądany. Nie obiektywnie zły, ale podmiot nie ma chęci by go zjeść, czy się nad nim zastanawiać, woli odpłynąć gdzieś w wyobraźnię. I to nie musi absolutnie tyczyć się relacji, tak to przefiltrowałam przez swój umysł i doświadczenia, ale widzę - obraz jest pojemny. No ale tak, fajnie, że doprecyzowujesz, bo czuję, że ten wiersz jest trochę głębszy niż moje odczytanie, ale jakoś, nie umiem chyba odgadnąć o co chodzi...coś mi umyka :) Pozdrawiam
    • Le-sław
      WIOSNO, DZIEWICO LEKKICH OBYCZAJÓW

      Przez Le-sław · Opublikowano

      To zemsta za Jej kłamstewka :-) Pozdrawiam
    • huzarc
      Rewolta na wiosnę!

      Przez huzarc · Opublikowano

      @Papierowy Lis poetyckie kuszenie wiosny. Ale jaka będzie dopiero się przekonamy.
    • orkan11
      Koc

      Przez orkan11 · Opublikowano

      Twój koc kładzie się miękko na skórze, Otula bezszelestnie niczym chmury szczyty Tatr. Czaruje. Co będzie efektem tej magii, nie wie żadne z nas.   Miarowe drgania Twych gorących tętnic buzują we mnie w tej jesienno-zimowej scenerii.   Kim jesteśmy dla siebie wtuleni w tym iglastym niebie? Czego pragniemy targani swoim milczeniem i potęgą natury?   Dym z krakowskiego komina zakłóca sakralność tej sceny. Krzyczy, że dwadzieścia trzy metry nad ziemią nie ma miłości. Biały demon gwałtownie zamienia nasze marzenia w gorzki smog.   A jednak... Jeden policzek, tysiąc ruchów serdecznego palca, I znów przed oczami tylko widok znajomych, dobrych Szczytów. One przetrwały niejedną apokalipsę I stanowczo wlewają w dwa strwożone serca pewność, Że to tu i teraz nie może być tylko złudzeniem.   Stary, wyleniały Koc-Czarodziej.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...