Maszyna

[WiatrŚwietlny]

Plastik oczu z kleksem źrenic

Wpatrzony w bezkształt Twej piersi

Skrytej pod pledem dysząco

 

Uśmiech niezbywalny, metalicznie lśniący

I pudełko, w które nie zagląda nikt,

Aby dalej jakoś iść, byle bez jakiegoś dna

 

Stworzone, by rozmieszać

Lecz gdy z pudła się wyzwolą

I anieli nie pomogą

 

Przerażenie Twoje wzrasta

Ten się dalej tylko gibie

Otchłań lęków wciąż narasta

 

Wreszcie się nie rusza

Do pudła go znów ładujesz

I do kolejnego spotkania, jak spruty się snujesz

 

Wiadomo, że mowa tu o pajacu na sprężynie

Bezwolnej maszynie

[WiatrŚwietlny]

@Leszczym Dzięki :)