szafot

[Koziorowska]

za fundamentem racji

czeka czas tak przewidywalny

że strach uciekać

poprzez piorunochrony

na wypatroszonych kamieniach

 

dorosły Bóg wciąż się bawi

w udawany szkopuł

wiatr który wspina po żebrach

macierzystego folwarku

znów oswajasz

swoje dziecięctwo choć wiesz

udajesz dorosłego

 

nie myśl że sprawozdania

są kolcem w desce twojego szafotu

kiedy czas zawali się

pod naszymi krokami

pokonamy pokorę wiodącą ku

ptasim balladom

 

pozostał mi haust życiodajnego relanium

ostatni kadłub nie bój się

krzywo przyszytego uśmiechu

nikt nie zauważy różnicy

 

 

 

***

 

Przy okazji zapraszam: 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 19 Października 2021 przez Koziorowska (wyświetl historię edycji)

[Gość Natalka16]

@Koziorowska proszę nie brać mi tego za złe, ale to nie jest dobry wiersz. Nie znam się dobrze, tak uważam. Mnie się nie podoba. Siłowe szukanie porównań, odniesień. Przepraszam 

Edytowane 19 Października 2021 przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam  - super wiersz - cały kupuje  a najbardziej fragment - 

             - dorosły Bóg wciąż się bawi  - uważam za cacko  - 

                                                                                                     Pozdr.