Oda do młodości

[dach]

 

 

Oda do młodości

 

Kiedyś sobie obiecałem

wieczność

 

zawsze będę młodym 

skurczybykiem

 

zawsze będzie mi dobrze

i do twarzy

 

zawsze będę grał z ojcem

w babimngtona

 

zdobędę wszystkie szczyty

przepłynę oceany

 

kiedyś sobie obiecałem

dzisiaj,

 

jak gdyby nic

żyję wśród ruin i zgliszczy.

 

 

Ekanasjo, październik. 2021.

 

 

 

 

Edytowane 6 Kwietnia 2023 przez dach (wyświetl historię edycji)

[dach]

@Dag szczerość przede wszystkim w stosunku siebie - jest fundamentem każdej sztuki. Mówimy o sztuce. Najlepszy warsztat nie zdoła udźwignąć sztuki. Tylko szczerość. Brak kompromisu pomiędzy dodawaniem sobie walorów, okolicą poety. Inaczej nie można. Inaczej jest blichtr. Bardzo dla mnie miły komentarz. Dobranoc. 

[corival]

@dach Dla młodego starość jest jak odległe, niemal mitologiczne echo. Młode nie dowierza, że samo dobrnie do tego etapu. Z czasem perspektywa się zmienia. Pozdrawiam dach :)

[iwonaroma]

ech....

[Maciej Wiśniewski]

Wspaniale napisany utwór 

[Gość Radosław]

To wszystko dzieję się tak nagle. 

 

Ten wiersz jest jak rycie pępkiem po asfalcie - bardzo bolesne rozliczenie, ale czy sprawiedliwe?  

 

Tu jest pojawia się  pytanie: Czy możemy uczyć się przychylnie, ze współczuciem spoglądać na życie, na siebie.

 

Może po to jest poezja? 

 

Pozdrawiam  

 

 

[dach]

@Radosław Radku, nie pytaj mnie, po cóż jest poezja. Jeszcze parę lat wstecz dałbym jedną, zdecydowaną odpowiedź. Dziś, wiele się zmieniło. Dziś czytam wiersze innych poetów i wiem, czym nie powinna być poezja. Zresztą, tak samo i również mogę powiedzieć o swoich często wierszach. Pozdrawiam i dziękuję.