Pociągi śmierci

[izabela799]

Bydlęce wagony

Na stacji czekają

Ludzi co tłumnie

Do nich wsiadają

 

Lecz nie wiedzą jeszcze

I nie są świadomi

Że podróż ta w jedną

Prowadzi stronę

 

I jadą

Jadą w tłoku ogromnym

Bez kromki chleba

I kropli wody

 

A na stacji docelowej

Rampa na nich czeka

Gdzie selekcja się zaczyna

Każdego człowieka

 

Tam przy bramie tłum ludzi

W pasiaki odziany

A orkiestra

Gra marsze powitalne

 

Nie to nie sanatorium

To nie wczasy nad morzem

Nikt inaczej jak przez komin

Stamtąd wyjść nie może

 

Choć nie zawinili

Los smutny tak dzielili

Dorośli i dzieci

W jednej krótkiej chwili

 

Pytam losu podłego

Co światu uczynili

Że życie swe brutalnie

Tak szybko zakończyli

 

Do dziś nie znam odpowiedzi

I nikt mi nie odpowie

Dlaczego tak się działo?

Co ludźmi kierowało?

 

Jedno tylko pragnienie

I nadzieja wielka

Niech taki los już nie spotka

Żadnego człowieka

[[email protected]]

@izabela799 "Ludzie, ludziom zgotowali ten los" - chyba Maria Dąbrowska to napisała, słowa te podkreśla Twój wiersz.

Pozdrawiam Izo.

[izabela799]

@[email protected] dla przypomnienia Zofia Nałkowska w "Medalionach"

i również mam wiersz o tytule ludzie, ludziom, ale nie wszystko naraz, pozdrawiam z życzeniami miłego dnia

[[email protected]]

@izabela799 Maria Dąbrowska powiedziała kiedyś takie słowa: "Zobowiązują nie tylko cnoty, lecz i błędy."
Przepraszam za pomyłkę wiedziałem że coś gdzieś dzwoni, ale nie wiedziałem w którym kościele.
 

Wszystkiego dobrego.

[izabela799]

@[email protected] Zupełnie nic się nie stało, każdy ma prawo do pomyłki. Jesteśmy tylko ludźmi, a nie maszynami.

Pozdrawiam.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  wiersz boli  bo musi - 

                                                        Pozdr.