Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

na co dzień cierpię na te noce bezsenne
bo pod powiekami koszmary się jawią
spijam je za dnia ze sztuki tandetnej
jaką na wszelkich socialach prawią

 

kłuje mnie w oczy i mam wysypkę
bo uczulenie na płytkość miewam
pośród mielizny czuję że niknę
przerost formy nad treścią zalewa

 

ta toń bez granic bez początku i końca
faluje i spija spojrzenia błądzące
które szukają bezbarwnego wzorca
o środku pustym a na zewnątrz kolce

 

przysięgam wszystkim tolerancję miewam
jednak nie rozumiem ubierania formy w formę
konstruktywną krytykę wysłucham jak trzeba
ale produkować treść bez treści - bo modne?!

 

z klapkami na oczach dbamy o kolory
ubieramy piękne szale korale suknie
aby instagramowe życie miało walory
jak coś nie wyjdzie w montażu się utnie

 

gdzie granica szczerości a gdzie zakłamania
jak nowotwór cnoty wszelkie żeśmy wycieli
przysięgam schyłek dekady się kłania
a my w kicz kosmosu z elonem lecieli
 

Edytowane przez Anastazja Sokołowska (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Anastazja Sokołowska Toś im nawtykała
                                           otrzepie się skała,

                                           będzie robił swoje,
                                           rychtuje naboje.

Pozdrawiam Anastazjo, dobrze się czyta z taką wewnętrzną satysfakcją.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trzy najpiękniejsze słowa szacunek przyjaźń i miłość choć spięte jedną klamrą zbyt często obłudnie puste puste i ciemne jak noc pomimo że w każdym tli się dobra iskierka która życie upiększa
    • @Konrad Koper Miło mi :)  
    • @Lenore Grey Szanuję taką koncepcję, choć dla mnie to wciąż trochę tak, jakby dostać pięknie pachnący deser, który okazuje się być tylko atrapą z cukru – oko cieszy, ale głodu nie zaspokaja. :) Niemniej cieszę się, że tekst trafi do odpowiedniego działu, tam na pewno znajdzie swoich koneserów 'nieliniowości'. Powodzenia w dalszych eksperymentach!  Serdeczności :)
    • plaża była pusta rozciągnięta jak język sucha od słońca i wiatru ona miała sól na ustach i oczy zbyt jasne jakby widziały więcej niż trzeba on niósł w sobie noc ciężką jeszcze nie do końca przeżytą piasek parzył stopy wchodził między zęby zgrzytał w środku szli za daleko tam gdzie nie było już śladów tylko wiatr i własny oddech dotknął jej nagle jakby coś w nim pękło bez ostrzeżenia odpowiedziała od razu jak ogień który nie ma już powrotu ich ciała nie były delikatne ścierały się jak kamienie mielone w gardle rzeki sól wchodziła w skórę w oczy w usta wszystko szczypało wszystko było za bardzo on wbijał dłonie w jej plecy jakby chciał się utrzymać przy czymś żywym jakby pod skórą było coś co mogło go ocalić ona ciągnęła go niżej w piasek w siebie w ciemniejsze miejsce nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne krew przyspieszała szarpała się jak zwierzę zamknięte w za małym ciele morze obok uderzało i cofało się jakby coś pamiętało ale nie chciało powiedzieć krzyknęła raz krótko jak przecięcie potem już tylko oddechy ciężkie rozbite leżeli długo lepcy od soli i piasku jak po walce słońce wypalało z nich resztki myśli nie patrzyli na siebie bo było za blisko fala doszła wyżej dotknęła ich stóp zimna obca jakby coś sprawdzało czy jeszcze żyją i kiedy wstali nie byli już tacy sami jakby morze coś w nich zabrało i zostawiło miejsce które nie chciało się zamknąć              
    • @Alicja_Wysocka Zgoda !! Ujęła myśl...    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...