sny topnieją na mrozie

[ais]

 

Śmierć przychodzi tylko raz,

ale czuje się ją w ciągu całego życia.

-Jean de la Bruyere-

 

w słoneczne leniwe popołudnie wypływam
na środek jeziora zadowolona
macham do męża nie patrzy przez nieuwagę
zahaczam stopą o sieć walczę rwę toń
woda jak szum-o-wina zacieśnia uścisk trzyma
w końcu daję za wygraną a ciało delikatnie
wsiąka w otchłań

 

słońce subtelnie rozcina ciemność
przez chwilę próbuję wyrwać się do światła
jednak woda coraz mocniej kołysze mnie w objęciach

 

przypływa nimfa a strach razem
z bąbelkami powietrza unosi się wysoko w górę

 

oczarowana gracją i lekkością z jaką porusza się w sukni
z nieskończenie długimi włosami niczym falujący welon
wodzona hipnotyzującym spojrzeniem

obejmuję bladą prawie przezroczystą dłoń tancerki

 

upływam

i tylko jej lodowata twarz rozmywa miłe wrażenie 

powrotu do domu

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 19 Sierpnia 2021 przez ais (wyświetl historię edycji)

[ais]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystko jest celowe i po coś...

 

Sny są odwierciedleniem emocji, które w nas się kotłują, dlatego czasami wstajemy bardziej zmęczeni. To czego nie potrafimy przepracować za dnia odbija się na nas nocą...

I tak było w tym przypadku.

 

Serdecznie dziękuję za przeczytanie i ciekawy komentarz.

Pozdrawiam serdecznie :)))