Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Znowu się przyciągamy,
ale to nic w porównaniu do wczoraj. 
Wczoraj, byłaś bardziej skupiona 
i to na mnie wisiały wszystkie dulcynee.

  

Cóż poradzę, że taki ze mnie romantyk;
opływam kształty Santa Maria i myślę, 
jak długo mógłbym cię kołysać. Na tych samych falach 
gondolier mruczy serenady. Język jego szaleństwa

 

jest giętki; wgryźć się, zostawić kawałek siebie.
Nie jestem godny prowadzić cię białym mostem udeptanym
od westchnień skazańców. Po trzech kieliszkach grappy 
mam powiększone migdały. Niebieskie zwiększają apetyt

 

i nic nie obraca się bez nas. Cokolwiek skrywasz, 
znajdę i ucieleśnię, zamknę w bezsłownym uścisku,
aż przyjdą słowa, którymi wypełnię całą naszą intymność. 

 

 

Opublikowano

@zetjot ale jakiej nauki! :) I ważne że nie poszła w las;) Dobrej nocki. 

 

@annabelle 

dziękuję ci za uplasowanie mnie tak wysoko. Na szczęście nie mam lęku wysokości;) 

Z siatką na ciszę mówisz? Ją jeszcze bym upolowała, ale skąd ja Ci te skarby wezmę? Jeszcze przed snem;) Serdeczności. Dzięki za słowo. 

 

 

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję za podobanie. Serdeczności. 

 

@GrumpyElf  dzięki, że zajrzałaś. Co do zapisu dulcynee, dobrze kombinujesz. Symbol, obiekt, platonicznej adoracji. Dzięki za komentarz. Dobrej nocy. 

 

Wszystkim Wam dziękuję za ślad pod wierszem. Dobranoc. 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena ty to umięśniony:)
    • @.KOBIETA. Ciągle się uczę. Czy się kiedyś nauczę, to bez znaczenia, ważne, żeby studiować. Odpowiem Ci, o kobietach, jak odpowiadam na takie zdanie: a co Wy możecie o sobie wiedzieć - z naszego punktu widzenia? Hmm? :-) Psotka i już.
    • @LessLove   Zachwycił mnie ten wiersz. Niesamowita jest ta klamra kompozycyjna z kawą - od tej zbyt słodkiej, pełnej młodzieńczych mrzonek, po tę gorzką, która smakuje prawdą. Metafora "niepokalanego z naszej winy świata" -  niesamowita. Piękny, dojrzały tekst o tym, co mogło być, a co nigdy się nie wydarzyło.
    • @.KOBIETA.Twoja wyobraźnia psoci nie mniej niż Ty sama, puszku. Jesteście siebie warte, psotki :-)   Dziękuję. Zacząłem "oddychać" w marcu`26. Powstało 60 wierszyków (pozostałe będą się ukazywały tutaj). W kwietniu powstało kilkanaście piosenek. Żyję od marca dla tworzenia, niech się dzieje. Widać że obudził się jakiś potencjał, czyli "wywaliło mi bezpieczniki", co już  mi się zdarzało w życiu dwa razy. Zawsze twierdziłem, ze jestem zbyt poukładany na "artystę", ale tym razem pozwolę sobie na więcej. Piosenki będą cały czas, wiersze (po części na piosenki) także. Ale w planie mam również filmy - na początek seriale animowane z jajem i pieprzykiem. Jak się wypalę - zgasnę - z tego co wiem, jako "wróż" za 33 lata, w czerwcu. Pzdr.   
    • Na kamiennych schodach czarny kot oparty wąsem o Koloseum rozłożone niczym dziurawa muszla pod rzymskim niebem skropione rdzą czasu uśpione. Zmarszczki murów leniwie tworzą obraz przemijania odbity w kocim spojrzeniu jak w bezmiarze wieczności
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...