Objawienia prywatne
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 204
Dziś skończyłem kolejną część ciebie
przeżyłaś ciężkie chwile
z których wyszłaś ze stratąwspomnienie tego
rozdziera ci serce
ale żegnasz się po swojemu
i nosisz nowe życietam, gdzie śnieg
wciąż są twoje ślady
i krew
jak burza
płyniechciałem wróżyć z kart
jednak nie domyśliłem się
że życie może spaść
i martwe zakończyć pewien etapw upale
widzę pustynię która ciepło oddając
porusza powietrzemmoże ciepło
zaprasza do siebie
by usiąść i porozmawiać
o rzeczach zwykłych
i przeżyciach.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 32 odpowiedzi
- 624 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 618 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 485 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 594 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 405 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@EsKalisia Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać. @lena2_ Bardzo dziękuję! Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia". Serdecznie pozdrawiam. @Kwiatuszek Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie! @andrew Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove Bardzo dziękuję! To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam. @Migrena Bardzo dziękuję! Dziękuję za to wnikliwe odczytanie - "cicha erozja podmiotowości" to określenie, które chciałabym ukraść na własny użytek. Trafiłeś dokładnie w tę funkcję bez imienia, w którą zamienia się Luiza. Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Serdecznie pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Leszczym Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :)) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Poet Ka Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca. a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Waldemar_Talar_Talar ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens -
Przez Posem · Opublikowano
@Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się