Pocztówka od Cioci

[Dekaos Dondi]

Prolog.

 

 

Spójrz synku,

 

ciocia przysłała pocztówkę,

 

z opanowanej przez nas, planety Ziemia.

 

Urocza fotka.

 

Przyznam, że taką zapobiegliwością, miło mnie zaskoczyła.

 

--------------------------------------------------------

 

 

 

Siedzimy przy stole, w pięknym sadzie.

 

Drzewa pełne różnorodnych owoców i zapachów,

 

dopełniają wrażenie raju.

 

Nagle szum, świst i ogólny chaos.

 

 

 

Gałęzie biorą zamach, jak sterowane.

 

Oblepiają nasze ciała,

 

słodką mazią rozciapywanych pocisków.

 

Na trawie lepkie grzęzawisko, co utrudnia ucieczkę.

 

 

 

Widzimy ogromne słoiki.

 

Szybują nad koronami,

 

niesione w wielgachnych, macko-czułkach.

 

Inne nas wyłapują i wkładają do naczyń,

 

by zakręcić twistem.

 

----------------------------------------

 

 

Epilog

 

 

Mus to mus.

 

– cienki głosik musu mięsno-jabłkowego,

 

jest pełen wściekłości i determinacji –

 

Przegryzamy wieczka. Ruchy, ruchy, na agresora.

 

 

Edytowane 29 Lipca 2021 przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)