On pociesza ją

[Lebud Anytsuj]

Kochana jak minął dzień? Czy tak abyś mogła poświęcić się
odpoczynkowi? Czy nie – inaczej
abyś płonąc bezlitośnie podczas leżakowania
nie mogła skupić słów.
To co niewypowiedziane
zawsze drąży najmocniej
a trwałość myśli polega na tym
że one nigdy się nie kończą.

Kochany nie na tym opiera się
moja afazja
nie umiem powiedzieć najprostszych słów
a myśl wymyka się zgiełku
aż ginąc w mroku
wtapia się w nicość.

Puściłam wodzę
lecz konie wciąż marszczą swe nosy
ich miny są trochę zbyt brzydkie
by mogły być prawdziwe.
Dlatego gniję.

Kochana to nic nie znaczy
to tylko słowa
czy nie ma innych
co zastąpić by mogły
sklejone powieki impasu?

Wierz – nie
nigdy nie wierz
szafarzom których nicość
jaśnieje pod maską przepychu
zostań obskurantką
a będziesz napełniona.

Kochany
ja imam się ludzi
to ty chwytasz się rzeczy
a jednak omfalos liryczne
wciąż biegnie przede mną.

Kochana nie martw się
nie twoje zmartwienia są ostatnimi
fizyka słów wcale nie ma przedrostku meta
wciąż możesz coś zmienić.

[Messalin_Nagietka]

troszkę ten wiersz przegadany - ale miło się czytało - treść wymaga skupienia - nie często potrafię się skupić

z pozdrówką MN