kotka Rubika

[ais]

 

 

miała argusowe oczy w kolorze

grynszpanu

leżała pod drzwiami pokoju

sycząc na każdego kto zbliżył się

choćby na łokieć sumeryjski

zapewniając wynalazcy cichość

 

gdy kotki nie było w pobliżu

matka z zeszytem pod pachą

przekraczała Rubikon

by podzielić się z synem odręczną liryką

 

która wypełniała przestrzeń

smakiem winogron i soczystych jabłek

 

a lato za oknami wybuchało kolorami

pęczniało podniebieniem i aromatem

 

w międzysłowiach cica

rozszczepiała pazurkami złote promienie

by wydobyć z nich wielobarw

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[iwonaroma]

Bardzo bardzo :)

[Michail]

Michaił "jest zachwycony" ("- wydzierał się Korowiow.")

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo zgrabnie, Ais. :)) 

 

Niedzielnoserdecznie,

M. 

Edytowane 18 Lipca 2021 przez Michail
Uzupełnienie komentarza (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@ais rzeczywiście ładny i merytorycznie ciekawy wiersz;))

[Pan Ropuch]

@ais Nona pozdrawia słuchając Boba, wybór należał do niej. 

 

Pan Ropuch

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[ais]

Dziękuję Wszystkim za wejrzenie w utwór i przepiękne komentarze z podobaniem.

 

@Pi_ Jeśli nie pasuje, to trudno, ale zostanie, jak jest.

Matka Erno Rubika była poetką i czasami czytała wiersze przyszłemu twórcy kostki Rubika.

 

@Pan Ropuch kotka Rubika odpozdrawia.

 

@huzarc @Sennek Dziękuję!