(Nie)Samobójca

[Dawid_Piełot]

Gdzie jest kąt cichy,
Łkasz w samotnej ciszy.
Zmartwień pełen wór,
A Ty zupełnie sam.
 

Tli się płomień zgubny,
W Twej głowie bój nierówny.
Diabeł szepcze same złości,
Anioł mówi nie ulegaj naiwności.

 

Serce bije coraz szybciej!
Czujesz tętno, czy pękniesz wstęgo?
Plątanina wici, sznur już wisi,
Trafić w sedno, słychać jedno echo.

 

Coś się w głowie odbija,
nadchodzi rozwiązania godzina.
Zegar wskazuje co przemija,
Nadchodzi Twoja godzina.

 

I nadal Sam, zupełnie Sam.
Nagle ktoś zaczyna łkać,
Nagle ktoś zaczyna się śmiać,
Opadasz z sił idziesz spać.

 

Budzisz się w ten sam czas,
Nagle możesz się śmiać,
Nagle możesz i spać,
Nie bój się możesz wiać.

 

Uciekaj od trującego kiełku,
Uciekaj z tego zgiełku.
Świat jest piękny,
Nie czas na udręki.

[Sylwester_Lasota]

Pierwsza uwaga, wiersze to nie listy (jeśli nimi nie są), zaimki osobowe w rodzaju ty, twe, piszemy w nich dużą literą tylko w wyjątkowych przypadkach, zazwyczaj jednak wystarczy napisać je zaczynając małą literą.

Tekst zarysowuje profil osoby przeżywającej stany depresyjne, w mojej ocenie. Zakończenie optymistyczne i niosące nadzieję.

Pozdrawiam.

[Dawid_Piełot]

Dziękuję za uwagi.