Historia trąby słoniowej

[Gość Franek K]

Rzecz ta zdarzyła się dawno dosyć,

W czasach gdy wszystkie słonie w Afryce

Nie posiadały trąb, tylko nosy,

Niezbyt wydatne - krótkie i zwykłe.

 

Mieszkał tam wtedy mały słoń Zenek,

Co był wszystkiego bardzo ciekawy.

Lubił swój nosek wsadzać wciąż wszędzie,

A już najbardziej w nie swoje sprawy.

 

Pewnego razu, gdy był nad rzeką

Chciał się ochłodzić, napić się wody,

Schylił więc głowę i w toń nos wetknął,

Gdy wtem go paszczą złapał krokodyl.

 

Słonik się zaparł i zaczął ciągnąć,

Gad ciągnął także, lecz w swoją stronę.

To przeciąganie trwało tak długo,

Że nosek długim stał się rulonem.

 

W końcu krokodyl bardzo zmęczony

Dał sobie spokój i słonia puścił,

Ale nos Zenka raz wydłużony

Do swego kształtu już nie powrócił.

 

Słonik z początku zaczął rozpaczać,

Lecz wkrótce przestał się tym zamartwiać,

Bo nos, choć długi, mu nie przeszkadzał,

A wręcz przeciwnie – wiele ułatwiał.

 

Tak to już bywa w życiu przewrotnym,

Że złe wychodzi często na dobre,

Miast mu wyrządzić krzywdę krokodyl,

Zrobił mu prezent – wspaniałą trąbę!

 

Lepszego nie mógł słoń sobie wyśnić,

Miał czym nareszcie muchy odganiać.

Mógł sobie teraz chłodny wziąć prysznic,

Pić wodę z rzeki już bez schylania.

 

Jest tak radosny gdy ją unosi,

I tak się cieszy jakby był dzieckiem,

Stąd ludzie wierzą, że słoń przynosi

Z trąbą swą w górze ogromne szczęście.

 

 

 

 

 

 

 

Rys Dot:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 16 Lipca 2021 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Świetna bajeczka, co u ciebie standard. Do drobnej korekty "nieswoje" i zobacz, jak z rytmem:

Że nosek stał się długim rulonem / że nosek długim stał się rulonem.

 

Pozdrawiam M

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Dzięki Marku. Co do drugiego - zgoda. Poprawiam. Natomiast o tych "nieswoich" rozmyślałem i nie jestem pewien jaka pisownia jest tutaj adekwatna. Może ktoś jeszcze w tym temacie się wypowie...

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba w tym kontescie masz racje:).  Nie swoich. Sorry. 

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Spoko :)

@dot.

 

Sursum trąby (panowie) ;)

 

Dzięki Dot.

[Gość Franek K]

@dot.

 

Autor się zaciesza na samą myśl :)

[Gość Franek K]

@dot.

 

Wiadomo. Pośpiech jest wskazany tylko przy łapaniu pcheł :)

[Gość Franek K]

@dot.

 

Tematów są tysiące, ale trzeba mieć pomysł jak je ubrać w słowa. Pisanie pod dzieci to nie wolna poezja. Tutaj wymagania są dużo większe i niełatwo im sprostać, co nie znaczy, że nie warto próbować.

[Anna_Sendor]

@Franek K Przypomniałeś mi "Opowieść o pra-pra słoniu" - jedno z ulubionych słuchowisk mojego dzieciństwa. Z przyjemnością przeczytałam Twój tekst.

[Gość Franek K]

@Anna_Sendor

 

Nie znam tej opowieści :( Muszę się z nią zapoznać.

 

Dziękuję Anno i pozdrawiam :)

[Anna_Sendor]

 

[Gość Franek K]

@Anna_Sendor

 

Dzięki :)

[Gość Franek K]

@dot.

 

Robie, co mogie ;)

@dot.; @Anna_Sendor

 

Widzę, że mam do czynienia z profesjonalistkami :)

[Anna_Sendor]

@dot. Dzięki wielkie. Do tej wersji mam słabość ze względu na to, że słuchałam sama „za dzieciaka”:)

[Sylwester_Lasota]

Stara afrykańska bajka opowiedziana na nowo? I słoń zyskał imię :)))

Poniżej inna jej wersja:

 

 

Pozdrawiam :)

[Gość Franek K]

@Sylwester_Lasota

 

Dzięki Sylwestrze :)

A z tym imieniem, to ja się jeszcze zastanowię... :)

[corival]

@Franek K Świetnie ubrałeś w nowe słowne opakowanie starą, afrykańską opowieść. Bajkowanie idzie Ci rewelacyjnie. Podziwiam, bo sama dla dzieci raczej nie potrafiłabym niczego sklecić. Pozdrawiam :)

[Nefretete]

@Franek K Od samego początku do końca, treść dobrze poprawadzona IHMO.

Bajka nie tylko dla dzieci. Podoba się !

 

Pozdrowienia dla ciebie

[Gość Franek K]

@corival

 

Dzięki Cor :)

@Nefretete

 

To bardzo się cieszę :)

 

Dzięki i pozdrawiam. F.K.

[Gość Franek K]

@dot.

 

Dzięki Dot :)

Te krokodyle łzy też trzeba będzie opisać w jakimś wierszydle.