Wykszatł pozytywnych wariatów

[Nefretete]

 

Wiersz pisany w knajpie, z bezdomnym Holendrem!.Nie byle kogo poznałem!? Godzina: 3:00 rano -:)

Wykszałcony człowiek tobie wykszałca!

Ale co?

klify wiedzy obeznanej w słowotoku
widzi duma wypełniona, jak co roku;
z powłoki zdzierane drobin instynkty
Kamień łupany leci z Bożym planem
przetartymi już ścieżkami, ku historii

Czerwone kolory przeczą inteligencji,
wiekami kamuflowane słoiki szklane
podpowiedzą onomatopeją. Rantami.
wkręca labirynt krwi ciemnej jasność

Skapują świeże - gorąco oraz trwale

By w naszych, zadrapanych strupach
krzepnięcia przyspieszały serc tętna,
kolejne drapania nie pójdą na marne

Już bez szlifu, rzeźbimy nasze zagadki
jakimi bezwiekowe są otwarte jaskinie,
zimowy czas obsypuje jesieni laurami

Jesteśmy laureatami Nobla w naturze
Prawdziwa nagroda uczyni oklaski
nieznanym pochówkom samych siebie

Przyszłe pokolenia zabeczą nad nami
mówiąc środku, co nam się dzieję ?

Porąbany świecie!...Kawałki zobaczą,
na mieliźnie krwawych wodospadów
żelazo.nasiąknięte rdzą.Tobie powie,
że żyjemy w nieuchronnym perpetum
mobile: wspólna paleta to chuch siarki,
kamienie nawadniane kolorami róży

Jeśli "człowiecze" nie przyjmiesz ciała,
nie dowiesz się - czym ona, O! Piękna
duszo trwaj wszystkim na wietrze
Dopóty żyjemy, dopóki wiersze piszemy

Nie ubliżamy - do wykletych należymy
Serca każde generują jednym watem,
podatkiem życia wszyscy ci świecimy
zielonymi żródłami OZE*

* - odnawialne żródła energii

Parafraza:

W swych hutach, odlewnie pisanych wierszy
przypominają skup kamieni szlachetnych
Poznając tantalitu wody królewskie pijemy
stygnąc - u boku wanadu, molibdenu. Niob
łączywszy pozostałe, jedną bombą jądrową
kreuje nam wiersze, z falami rozchodzą się
Tsunami przyjaźni, na odległość echolokując

Sygnał rozpierzchniętych jednostek rodziny!
Łączy nieznany pierwiastek, wspólnej poezji

 

 

[Leszczym]

@Nefretete Super wiersz. Naprawdę:))) Niegłupie i bardzo metaforyczne!!!

[emwoo]

tyle perełek, że ciężko wybrać ulubiony fragment :)

[Nefretete]

@emwoo@Leszczym

Dziękuję!

Bawcie się dobrze, ja już śpię, raczej łypię jednym okiem-:)

Idę na półtorej godziny spać!

Pozdrowionka ślę dla Was

[Nefretete]

Nie idę spać! Pierniczę, biorę wolne -:))

[Nefretete]

@Gosława Mów kiedy -:)

Stawiam bilet w jedną stronę - uśmiech dla ciebie.

Pominiemy jedynie przewoźnika, bo w łapy trzeba byłoby mu dać monety-:))

 

dzięki za zajrzenie

 

 

 

 

 

Edytowane 29 Czerwca 2021 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

[corival]

@Nefretete Dający wiele do myślenia wiersz. Tak wiele, ze póki co jestem w stanie jedynie powiedzieć, że wiele fragmentów do mnie przemówiło. 

Pozdrawiam :)

 

[Nefretete]

@corival Cieszę się! Naprawdę. Uwierz mi, że metamorfoza mojej twórczości objawia się, między innymi tym wierszem!

Po skumulowaniu emocji w knajpie, poczułem się fantastycznie, na flowie, tzw - nym.

Wiersz mówi o obliczu "Światka" w jakim niestety żyjemy. To tak , po krótce

 

[corival]

@Nefretete Domyslam się, że to o otaczającym nas świecie. Wciąż jeszcze przeżuwam, ale pewnie do jutra przetrawię :)

[Nefretete]

@corival Szczerze ci odpowiem. Wiersz pisałęm w knajpie-:) Nie sam, rzecz jasna!

Natomiast na kacu, parafrazę dodałem następnego dnia -:))

Jeśli łykniesz tekst, będziesz wielka-:) Podpowiem, że minerały jakimi molibden, wanad i Niob ( ma też to związek z mitologią grecką )  i "wody kolońskie" - że tak to ujmę-:) mają znaczący wpływ na puentę wiersza. Wiem! Zdaję sobie sprawę, że pewne sformułowania w postaci fraz, są na tyle nieczytelne, że ja następnego dnia się jeżyłem -:))

 

[corival]

@Nefretete Zobaczymy jak mi pójdzie :) Tworzenie wiersza w knajpie, w towarzystwie... wow, to mnie przerasta... slowa bym nie skleciła ;)

[Nefretete]

@corival Broń ciebie Boże, nie namawiam do takich eskperymentów -:))

No stało się! Siedziałem w knajpce sam pisząc wiersz; dosiadł się do mnie typ ( Holender) i zwrócił uwagę na to, co robiłem.

No i wrzawą zapachniało,  po wymienieniu paru słów, wiersz powstał, ów

 

-:))

 

[corival]

@Nefretete Jakoś wydaje mi się, że eksperyment by nie wypalił. Odpuszczę sobie ;)

Podziwiam, że udało Ci się mimo tego stworzyć coś frapującego...

[Nefretete]

@corival Cieszę się, że tekst w pewnym sensie zatrzymał czytelnika, którym jesteś ty i podobni.

-:)

 

 

 

[corival]

@Nefretete Mam chwilkę, więc wklepię, jak widzę Twój wiersz :)

Ogólnie, poprzez meandry rozmaitych treści dotarłeś do świetnej puenty, będącej pochwałą poezji.

Można na rozmaite tematy dywagować i wykładać je bardzo uczenie, ale wiele zachowań człowieka i tak wykształciło się już przed tysiącami lat z jego pierwotnych instynktów. Co prawda pojęcia nie mam czemu czerwień miałaby przeczyć inteligencji, ale za to dźwięki, a czasem i zapachy towarzyszące otwieraniu starych słoików jestem w stanie sobie wyobrazić.

Rozdrapywanie starych ran zazwyczaj nie służy spokojowi, chociaż najwyraźniej peel nie cofnie się przed tym i będzie się usilnie starał rozkminiać przeszłość. W efekcie dochodzi do wniosku, że wiele jest rzeczy ukrytych w tajemnych zakątkach duszy, czy umysłu. Na przykład wspomnienia pięknych chwil.

W przeszłości jednak kryją się też nakładające się na siebie przyczyny aktualnego stanu naszej planety i chyba jednak przyszłe pokolenia zamiast laurów, raczej mogą chcieć kopnąć wspomnienie o nas.

Śmieci nas zasypują, czego skutki nie są ani piękne, ani pożyteczne. Ziemia wstrząsa się na to ze wstrętem, wypluwając siarkę i wrzącą tkankę. Człowiek tymczasem żyje sobie na niej, dotąd jakby na kredyt i prowadząc rabunkową gospodarkę, ale ostatnio usilnie starający się dostroić do wspólnego celu. Czyli w próbie ratowania co jeszcze się da.

Pośród tego wszystkiego żyje "plemię" poetów, którzy przez swoją twórczość starają się przekazać wiele. Dla nich tworzenie jest jak powietrze. Żyją nim.

Z kłębiących się w głowie przemyśleń, słów, pomysłów, bulgoczących i przelewających na kształt rozgrzanej masy, tryskają odrobinki, iskry, które poeta przekuwa na różne sposoby, by odzwierciedlić odczucia, uczucia, emocje, obrazy... Z tego rodzi się wiersz.

Poeta publikuje go, prezentuje i tak jego myśl emanuje, systematycznie rozprzestrzenia się, oddziałuje na innych. W ten sposób wiersze niejako łączą tych, którzy tworzą i czytają...

Pozdrawiam :)

[Nefretete]

@corival @corival Przede wszystkim, dziękuję za tak obszerny komentarz.

Doceniam naprawdę twoją pisaninę, z którą zgadzam się oczywiście.

Cieszę się, że rozgryzłaś temat, jest mi cholernie miło!

Wszystko co napisałaś, zwłaszcza o "plemieniu poetów" Bingo! Jego postrzeganie Świata znacząco odbiega od ścieżek,

jakimi ludzie nie chadzają. Tak się składa,że upchaliśmy w treść co się dało ( ja plus ten bezdomny człowiek) .

Traktujmy zatem ten wiersz, jako eksperymentalną treść

"czerwone kolory" to ludzie, którzy szamają życie z naturą, są zaprzeczeniem cywilizowanego Świata, w jakim żyjemy.

Na postawie własnych doświadczeń, oszacowaliśmy które wartości mają wpływ na pozytywne funkcjonowanie człowieka.

Skoro piszemy, to po coś... A resztą naszych wypocin( wszystkich piszących) jest laur, w  postaci zadowolenia, usmiechu, płaczu zarazem.

Dziękuję jeszcze raz ,w imieniu Jorga i mnie.

Pozdrowionka ślę dla ciebie

[corival]

@Nefretete Prawdę mówiąc nie spodziewałam się, że trafię, a przynajmniej nie ze wszystkim. Trudny ten wiersz był :)

Pozdrowienia ślę wzajemnie :)

[Nefretete]

@corival No to mam nadzieję, że za treści pisane przeze mnie( w tym przypadku duet) nie będziesz mnie nie nienawidzieć-:)

 

Pozdrowionka!

-:))

[corival]

@Nefretete Bez przesady... nie ma w zasadzie za co. Przynajmniej według mnie :)

Pozdrawiam :)